Νύχτα απόψε ταξίδι της αγάπης ονειρεύομαι.

Ο χρυσός ήλιος καθρέπτης στα νερά σου πράσινη λίμνη.

Μαλλιά ξέπλεκα του ανέμου άγγιγμα ερωτεύονται.

Ποίημα γράφω μια φούχτα πεταλούδες σκορπίζω στη γη.

Μέσα στην πέτρα ο χρόνος δεν μένει: σ’ εκείνη επίσης υπάρχει μια φωνή που τρέμει, που παρακμάζει και μισεύει. Γη κοιμισμένη θα γίνει κάποια μέρα, κι από τους αχανείς δρόμους του κόσμου η φωνή της θα γίνει αυτή η φωνή, αυτή που εσύ της παραχώρησες. Bruno Mesa, 1975-, Ισπανός ποιητής και συγγραφέας.