Αγάπη ζητώ στον έναστρο ουρανό να λάμψω δειλά.

Το Φως ξεφύλλισα και αναζήτησα όνειρα και επιθυμίες λάθη μου και τραγωδίες. Βλέποντας τις ραβδώσεις του αέρα περπάτησα αργά παραπέρα και μέσα στο κάλλος το ονειρικό απώλεσα καθετί σαρκικό. Όντας ανάλαφρη τώρα μετρούσα ουράνια δώρα χαρά και ευφροσύνη των Αγγέλων την καλοσύνη. Μέσα στο ουράνιο περιβόλι χαρούμενοι ήταν όλοι και εγώ ταξιδεύτρια από τη γη… Read More Στο ουράνιο περιβόλι

Της πατρίδας μου το χώμα έχει καθάριο χρώμα και μυρίζει σα βροχή σαν περπατάς σε νέα γη. Της πατρίδας μου το χώμα σαν το δω πάνω από το δώμα θυμάμαι την ιστορία του. Κάθε κόκκος η αξία του. Της πατρίδας μου το χώμα ιδωμένο σαν άλλο σώμα παίρνει ιδιαίτερη μορφή γίνεται φως στη χαραυγή. Της… Read More Της πατρίδας μου το χώμα

Κίτρινα φύλλα στη γη ένα βιβλίο στο τραπέζι με περιμένουν με στοργή και το ραδιόφωνο να παίζει τραγούδι χαρούμενο. Η μαμά μοιάζει απλή και με τα δάκτυλα μεταμφιέζει τα σύννεφα σε αυγή την ώρα που το φως τρεμοπαίζει σα νερό τρεχούμενο. Κίτρινα φύλλα στη γη και ένα γατάκι περιπαίζει μέσα στην αυλή την ψυχή μου… Read More Κίτρινα φύλλα στη γη

Πράγματι ἡ νύχτα μὲ συμφέρει. Πρῶτα-πρῶτα ἐλαττώνει τὶς φιλοδοξίες· ὕστερα διορθώνει τὶς σκέψεις· ἔπειτα συμμαζώνει τὴ θλίψη καὶ τὴν κάνει ὑποφερτότερη τὴ σιωπὴ μὲ σέβας ἀνατέμνει· ἐξαίρει τὴν ὄσφρηση μὰ προπάντων ἡ νύχτα περιζώνει. Νίκος Καρούζος, 1926-1990, ποιητής.