Η σκέψη του ταξίδευε στον ουρανό στα ουράνια παλάτια στο ουράνιο περιβόλι Μόλις άκουσε την φωνή της επέστρεψε στη γη. [12 Νοεμβρίου 2015]

Τράβηξε την κουρτίνα θέλω φως στο δωμάτιο Θέλω να βλέπω ουρανό και τα χρώματα του Θεού Τράβηξε την κουρτίνα φορώ καινό ιμάτιο προσδοκώντας το καλό και άρωμα γιασεμιού παντού Τράβηξε την κουρτίνα θέλω τη φύση να δω έξω από το παράθυρο για να γευτώ ευφροσύνη Τράβηξε την κουρτίνα προσμένω καιρό το βλέμμα μου διάπυρο προσμένει… Read More Τράβηξε την κουρτίνα

Σαν σήμερα ήρθες στην ζωή μου Έφερες χαρά και ελπίδα σε όλους Αγάπη έχεις και στοργή να προσφέρεις Γιορτή θα στήσουμε ως τον ουρανό Αέναη ηλιοφωτοχυσία στο σκοτάδι της ζωής Που γεννάται με ένα σου βλέμμα Από την αρχή Ως το τέλος, θα σ’ αγαπάω. [12 Νοεμβρίου 2015]

Τα δώρα της αυγής κρατούσε ευτυχής χρώματα και φως γεμάτος ο ουρανός. Χορεύανε τα χέρια με τ’ ουρανού τα αστέρια και έπλεκαν στοργή λίγο πριν την αυγή. Χρώματα και φως γεμάτος ο ουρανός η καρδιά σκιρτά πάλλεται με χαρά. Χορεύουνε τα χέρια ωσάν τα περιστέρια προσφέροντας ειρήνη στου κόσμου τη γαλήνη. [12 Νοεμβρίου 2015]

Φύλλα δέντρου φτερά πουλιού άνεμος έπειτα θάλασσα κύματα χρόνος γαλάζιος ορίζοντες παντού και μπροστά μας, ο Ουρανός. Γιώργος Σαραντάρης, 1908-1941, ποιητής, φιλόσοφος και δοκιμιογράφος της Γενιάς του ’30.