«εσύ» «εγώ» Αγάπη παιδί; άνθη ρέοντα α-θωότητα α-γνότητα συν-ύπαρξη ελευθερία γνώση μακριά από πολύ-μορφες ιδέες, πέρα από συμ-φέρ-οντα «επαγγελματιών της ψυχής» ή της «υγείας». ιππο-κρατικό αξίωμα «ὠφελέειν ἢ μὴ βλάπτειν» τοσοῦτοι τοιοῖσδε τηλικοίδε «επαγγελματίες» γνωρίζουν άραγε την ψυχή τους; ορίζουν; τι είναι η “ψυχή”; τι είναι το “σώμα”; ζώσα πνοή· ο άνθρωπος στην ολότητά του·… Read More Ιππο-κρατικό αξίωμα
Λίγο καιρό αφότου είχα εισέλθει σ’ εκείνο το στάδιο της ζωής που οι άνθρωποι προτιμούν να υπαινίσσονται ότι αφορά άλλους παρά τους ίδιους, στη μέση της νύχτας χτύπησε το τηλέφωνο. Χτυπούσε και χτυπούσε λες και με είχε ανάγκη ο κόσμος, ενώ στην πραγματικότητα συνέβαινε το αντίστροφο. Έμεινα στο κρεβάτι, προσπαθώντας να αναλύσω τον ήχο του… Read More Επισκέπτες από το εξωτερικό | Louise Glück
Ήρθα να σε συναντήσω Ήρθα να σε συναντήσω Όταν δεν ήσουν εκεί Για να μην κυλήσεις στην άβυσσο Της ζωής μου. Δεν ήξερα πάντα την ύπαρξή μας πώς να κρατώ Στις ενωμένες παλάμες μας μέσα. [σ. 17] Αγάπη μου Αγάπη μου Έπρεπε να ειπωθεί τελικά Να το διακηρύξουμε ίσως Να ψιθυρίσουμε την προσευχή των ημερών… Read More Στην αιωνιότητα | Ντενί Εμορίν
Η σιωπή πριν του ήλιου την ανατολή. Νωχελικές τεντωμένες άκρες. Της ύπαρξης τραγούδι. Κάθε πρωί τούτος ο κόσμος πλάθεται από την αρχή. Πηγή διαδικτυακή: μεταβαίνοντας εδώ
(1915) Φλογάτη, γελαστή, ζεστή, ἀπὸ τ᾿ ἀμπέλια ἀπάνωθενἐκοίταγε ἡ σελήνη –κι ἀκόμα ὁ ἥλιος πύρωνε τὰ θάμνα, βασιλεύονταςμὲς σὲ διπλὴ γαλήνη· βαριὰ τὰ χόρτα, ἱδρώνανε στὴν ἀψηλὴν ἀπανεμιὰτο θυμωμένο γάλα,κι ἀπὸ τὰ κλήματα τὰ νιά, ποὺ τῆς πλαγιᾶς ἀνέβαινανμακριὰ-πλατιὰ τὴ σκάλα, σουρίζανε οἱ ἀμπελουργοὶ φτερίζοντας, ἐσειόντανεστον ὄχτο οἱ καλογιάννοι,κι ἅπλων᾿ ἀπάνω στὸ φεγγάρι ἡ ζέστα… Read More Θαλερό | Ἄγγελος Σικελιανός