Ποτέ μου δεν κατάλαβα την άνοιξη – φάνηκε και από άλλα ποιήματα – γι’ αυτό κι όλες οι παρεξηγήσεις με τη σάρκα την ελπίδα, την αυτογνωσία μέσα στο χρόνο. Ποτέ μου δεν κατάφερα να ισορροπήσω το ετήσιο θαύμα με την αιώνια σιωπή την αλήθεια τού ανανεούμενου άνθους με τον έναν και μόνο θάνατο. Μελέτησα πάλι… Read More Φάνηκε και από άλλα ποιήματα
Έπρεπε να περάσουν τα χρόνια Χελιδόνια στον ορίζοντα Μπρος στον κήπο Φυτρώνει χορτάρι Πάλιωσε η αγάπη σου Η μυσταγωγία του χρόνου Αγγίζει τα άνθη Στα χρώματα του ουρανού Ντύθηκες απόψε Προσμένοντας ανάσα. [8 Απριλίου 2016]
Έγραψα ένα γράμμα Στον ουρανό για εσένα Έπρεπε να περάσουν τα χρόνια Τώρα το ομολογώ Δημιουργώ ποιητικά Με γενναιοδωρία Και ταπεινότητα Απλώνω το χέρι Το βλέμμα μου αγκαλιάζει Τον έσω άνθρωπο Λυτρώνονται οι αισθήσεις Γεμίζοντας ελευθερία. [8 Απριλίου 2016]
Έλα να γιορτάσουμε Αυτό που είσαι Ένας ουρανός πράσινος Με λευκά κρίνα Σε ακολουθώ Στα στενά της αγάπης Μην με αποχαιρετάς Θα περιμένω. [8 Απριλίου 2016]
Έγραψα ένα γράμμα Άρωμα πορτοκαλιού Εκείνο το πρωί Αναδυόταν στην καρδιά μου Ένας κόσμος ανακαινισμένος Κυπαρίσσια ψηλά Κόκκινα τριαντάφυλλα Θαλασσινα νερά μ’ έλουζαν Ηλιαχτίδες μου έπλεκαν τα μαλλιά Χέρια αγνά Απλώνονταν στον ουρανό Σύννεφα και αέρηδες Προϋπάντιζαν την αλλαγή Που ήρθε Την επόμενη ημέρα. [8 Απριλίου 2016]