Στο νοσοκομείο η γιαγιά Σοφία διασωληνωμένη Δίπλα στο κρεβάτι η εγγονή Λιάνα η αγαπημένη Της κρατά το χέρι το χαϊδεύει με στοργή με αγάπη πολλή Τόσα χρόνια μαζί στο ίδιο σπίτι στην ίδια γη ανταμωμένες Και τώρα στη δύσκολη στιγμή η εγγονή εκεί να στέκεται να την παρηγορεί μυστικά και να χαμογελά προσδοκώντας τη χαρά… Read More Στιγμή στοργής

Σε όποιο μονοπάτι σταθώ σε όποιον δρόμο βρεθώ θέλω να μοιράσω αγάπη και να σκουπίσω κάθε δάκρυ. Έχω μια κόκκινη αγκαλιά που μιλά στη σιγαλιά και λέει λόγια όμορφα σε πρόσωπα ηλιόμορφα. Διώχνω μακριά τον πόνο και δείχνω τον δρόμο για κάθε αρετή περπατώ σε νέα γη. Νιώθω χαρά μεγάλη σαν τόπι στην αγκάλη παίζω… Read More Η κόκκινη αγκαλιά

Με θεράπευσε η αγάπη Τώρα πια κοιτώ τον ουρανό και ευχαριστώ τον Θεό που δεν κυλά κανένα δάκρυ. Πάνω σε ποιο κατάρτι να ταξιδέψω τον καημό; Πού να βάλω τον θησαυρό; Ό,τι όμορφο εκλάπη. Για αυτό ξαναζώ τα πάντα από τη αρχή κι όλα όμορφα μυρίζουν. Για αυτό θα βρω νέο δρόμο, νέα γη κι… Read More Με θεράπευσε η αγάπη (σονέτο)

Ετοιμάζεσαι Ξεκλειδώνεις την πόρτα Κλειδώνεις Κατεβαίνεις τις σκάλες Αισθάνεσαι ευδιάθετος Βγαίνεις από την πολυκατοικία Περπατάς στο δρόμο Έχεις τον ίδιο ρυθμό και ακολουθείς την ίδια διαδρομή. Πάντα!

Κυνηγάς το Φως σε πολύχρωμο ενύπνιο με ιριδισμούς. Περιμένεις τον άνεμο να σαλέψει το κεφάλι του για να κινήσεις ουρανό. Κεντάς σιωπή το ηλιοβασίλεμα βλέπεις τη γέννα της γης για να μυρίσεις επιθυμία. Ανατρέπεις το όνειρο οσφραίνοντας αλήθεια και γεύεσαι ελευθερία. [15 Σεπτεμβρίου 2015]