Η ψυχή θάλλει αναπαύεται παντού θέλει να ψάλει το όνομα του Δημιουργού. Υπάρχει μακαριότητα πολλή αγάπη μέσα στην αιωνιότητα κανένα δάκρυ. Τα πρόσωπα χαρωπά σκορπίζουν ευφροσύνη γεμάτα ευωδιά στ’ ουρανού την εαροσύνη. [6 Σεπτεμβρίου 2015]
Με το αγνό της χέρι κρατά την πέννα και γράφει σ’ εμένα αναζητώντας ταίρι Είναι οι λέξεις αστέρι με φως ραμμένα τα λόγια γραμμένα σε παλιό τεφτέρι Αναζητά την αγάπη και ουράνιο φως κλεισμένη στο δώμα Δεν κυλά το δάκρυ από το μάτι εκτός αν βραχεί το χώμα. [5 Σεπτεμβρίου 2015]
Μυρωδιά κονιάκ στο χέρι η μαμά ετοιμάζει γλυκό Κρατώ ασημένιο μαχαίρι για να κόψω κομμάτι καλό. Αγαπώ τη στοργή που μου δίνει η μαμά θέλω να γίνω σαν αυτή καλή μαγείρισσα, νοικοκυρά. Δεν ξέρω τι θα καταφέρω να κάνω στη ζωή αυτή τι συστατικά να φέρω για να πετύχει η συνταγή; [4 Σεπτεμβρίου 2015]
Είμαστε φώτα απλωμένα στην πόλη σαν μικρά πηγαδάκια που προσφέρουν νερό Είμαστε αγάπη που μοιράζεται όλη σαν τα παιδάκια που βρίσκονται σε χορό Είμαστε σιωπή κεντημένη στη σχόλη σαν λευκά καστράκια πάνω στην άμμο Είμαστε ρούχο κάποιου ονειροπώλη με μαύρα κουμπάκια σαν σε γάμο. [4 Σεπτεμβρίου 2015]
Ξημερώνει, βραδιάζει κι η Κωνσταντίνα αλλάζει χρώματα και ουρανό. Ξημερώνει, βραδιάζει έρχεται το χαλάζι στον έρημο γυαλό. Ξημερώνει, βραδιάζει και η ψυχή χαράζει μήνυμα λευκό. [3 Σεπτεμβρίου 2015]