Πέστε μου πως είν’ ένα δέντρο. Μιλήστε μου για το φλοίσβισμα του ποταμού, όταν πετούν πάνωθέ του τα πουλιά. Περιγράψτε μου τη θάλασσα. Μιλήστε μου για τη μοσκοβολιά που αναδίνουν τα χωράφια. Για τ’ άστρα. Για τον αγέρα. Διηγηθείτε μου για ένα ορίζοντα δίχως κλειδιά και κλειδαριές, όπως το καλυβόσπιτο του φτωχού. Πέστε μου τι… Read More Η ζωή

Το μικρό μου παιδί σοβαρή αταξία έκανε πάλι. Στο πεζούλι του σύμπαντος σκαρφάλωσε, σκούντησε με το χέρι του το κρεμασμένο στον τοίχο τ ουρανού κόκκινο πιάτο, κι έχυσε όλο το φως επάνω του. Ο Θεός απόρησε που είδε τον ήλιο ντυμένο ρούχα παιδικά να κατεβαίνει τρέχοντας της φαντασίας μου τη σκάλα και να έρχεται σε… Read More Το μικρό μου παιδί

Όραμα παιδιού γαλάζιες πεταλούδες περπατούν γύρω.

Άλλαξε χρώμα ο γαλανός ουρανός τώρα κοιμάται.

Η λεωφόρος κατασκευάζεται στο πέρασμά σου με την ιστορία του φόβου, με πίσσα και σιωπή. Υπάρχουν σήματα που προειδοποιούν για κίνδυνο απ’ τους άλλους, χιλιόμετρα που μετρούν τον χρόνο που ξεχνάμε και πινακίδες που πάντοτε πετυχαίνουν τον προορισμό. Πάουλα Μποθαλόνγκο, Ισπανίδα ποιήτρια, Συλλογή ¨Diciembre y nos besamos¨, Γρανάδα, 1991.