Λευκές ιδέες στην άγραφη σελίδα περιμένουνε.

Δυο πεταλούδες βγήκαν μες στο μεσημέρι και στριφογύρισαν πάνω στο αυλάκι Έπειτα ολόισα πέταξαν μες στο διάστημα ξαπόστασαν σε μιαν αχτίδα και μετά φύγαν μαζί πάνω από μια θάλασσα ολόλαμπρη Μ’ όλο που ως σήμερα, σε κανένα λιμάνι δεν αναφέρθηκεν η άφιξή τους Αν χαιρετίσθηκαν μ’ ένα ξένο πουλί αν διασταυρώθηκαν με πλοίο ή φρεγάτα… Read More Άτιτλο

Σώπα. Δίπλα μου περ­νάει η ζωή. Θέλω να την ακούσω. Κοίτα, στα μάτια σου πλα­νιέ­ται η γη, μπορώ να την κρατήσω. Άκου, ξεστρά­τισε κι αυτός ο νους. Το θέλω και μ’ αρέσει. Έλα, γείρε λια­νό­βερ­γας κλωνί μικρό παιδί θα σε κρατήσω. Μείνε, να σε κοι­μίσω όνειρο μαζί σου να ξυπνήσω. Γεώργιος Αλεξανδρής

Τελείωνε το ποίημα όταν πλησίασα. (Ήταν αθάνατος ή όχι;) Του μιλούσα κι αυτός έβλεπε πώς πίνουν νερό τα πουλιά του μιλούσα κι αυτός έπαιρνε τη σάλπιγγα να τραγουδήσει νεκρούς… Του ‘δειχνα τ’ άσπρα μου μαλλιά μ’ αυτός δε φοβόταν τον θάνατο, του ‘λεγα να ‘ρθεί μαζί μου να γελάσει να χορέψει ή να κλάψει κάτω… Read More Ποιητής

Παγιδευμένη από ανθρώπους και συναισθήματα αναζητώ το Φως. Παγιδευμένη από τους ίδιους ανθρώπους και τα ίδια συναισθήματα χρειάζομαι ένα βήμα μπρος. [Απρίλιος 2015]