Δίνει αγάπη παίρνει χαρά και λύπη γερνά το σώμα.

Πράσινο χάδι μαραμένα λουλούδια ο κήπος βλέπει.

Σεμνό το χώμα δυνατή η αγάπη άρωμα φωτός.

Πέντε σταγόνες βροχή και ένα σώμα γερά πλαγιάζουν.  

Άφηνε πάντα τα δάχτυλά σου ανοιχτά να μπαίνει η αιωνιότητα σα γύρη φωτός. Πάνω στ’ αλύγιστα χέρια σου, σα σε βράχια σκληρά, άφηνε να τσιμπάνε τα χρυσά πουλιά της, που θέλουνε στ’άγνωστο κορμί σου να περπατήσουν. Ύψωσε τα βαριά σου τα βλέφαρα στις άλλες ζώνες εκείνες τις άγιες. το δάκρυ χόρτασες, τον πόνον όλο τον διάτρεξες.… Read More Η αιωνιότητα