Konstantina's Blog

Μέσα στην αρμονία της σιωπής από τα τάλαντα της ψυχής προβάλλει σαν ζεστή ανάσα η σκέψη σε μορφή αυγής Ελεύθερο…

Περιμένω ψηλά στον πρωινό ουρανό σε κάποια πλευρά του ορίζοντα να σας δω να πετάτε αγέρωχα κι ύστερα να χαμηλώνετε…

Κοίτα πώς χάνονται οι δρόμοι μες στους ανθρώπους… τα περίπτερα πως κρυώνουνε απ’ τις βρεγμένες εφημερίδες ο ουρανός πως τρυπιέται…

Ψηλάφησε το σκοτάδι με μαεστρία κι ο ουρανός γέμισε αστέρια Ύστερα, με την παλέτα του ζωγράφισε τα συναισθήματα διαφορετικών ανθρώπων…

Στην ουρανογραμμή των βλεφάρων ένα “Σ’ αγαπώ!” σου αντηχεί σα σώμα αρχαιοελληνικών κανθάρων σε μουσείο που η μνήμη ανακαλεί Απόψε…