«Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα Συναισθήματα. Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα. Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν. Η Αγάπη ήταν η μόνη που… Read More Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω…

IΟ άντρας που θα μ’ αγαπάθα ξέρει να διατρέχει του δέρματος τις πτυχώσεις,το βάθος να συναντά των ματιών μουκαι αυτό που μέσα μου φωλιάζει να γνωρίζει:το διάφανο χελιδόνι της στοργής. II Ο άντρας που θα μ’ αγαπάνα με κατέχει δεν θα θέλει σαν πραμάτεια,ούτε σαν τρόπαιο να μ’ εκθέτει κυνηγιού,θα ξέρει να ’ναι στο πλευρό… Read More 14. Οι κανόνες του παιχνιδιού για τους άντρες που θα ’θέλαν ν’ αγαπούν γυναίκες… Γυναίκες | (Reglas del juego para los hombres que quieran amar a mujeres mujeres) | Gioconda Belli

Εκείνη η γυναίκα σε αγάπησε για αυτό που είσαι. Για το δυναμισμό σου και τις αποχωρήσεις σου. Για το παιδικό χαμόγελό σου και τις αντιρρήσεις σου. Για τη ρωμαλαιότητα του σώματός σου και την ανδρεία του πνεύματός σου. Για το θυμό σου και τις χαμηλές πτήσεις σου. Εκείνη η γυναίκα σε αγάπησε. Δε στο είπε… Read More Εκείνη η γυναίκα σε αγάπησε

Ἕνα περίεργο ἐπεισόδιο διαβάζαμε τελευταία στὶς ἐφημερίδες,ἕνας ἄντρας πῆγε σ᾿ ἕνα ἀπ᾿ αὐτὰ τὰ «σπίτια»,πῆρε μιὰ γυναῖκα,μὰ μόλις μπαίνουν στὸ δωμάτιο,ἀντὶ νὰ γδυθεῖ καὶ νὰ ἐπαναλάβει τὴν αἰώνια κίνηση,γονάτισε μπροστά της, λέει, καὶ τῆς ζητοῦσε νὰ τὸν ἀφήσεινὰ κλάψει στὰ πόδια της. Ἐκείνη βάζει τὶς φωνές,«ἐδῶ ἔρχονται γιὰ ἄλλα πράγματα»,οἱ ἄλλοι ἀπ᾿ ἔξω δώστου χτυπήματα… Read More Από τη συλλογή “Καντάτα” (απόσπασμα) | Τάσος Λειβαδίτης

στον Μιχάλη Γκανά Κατεβαίνοντας την Ακαδημίας δεν κατάλαβεΤο κίτρινο φυλλαράκι ακακίας που ήρθεΚαι κάθισε στα μαλλιά του. Εν αγνοία τουΟ κόσμος παραμέριζε για να περάσει,Απρόσκοπτη η πορεία του, πράσινοΚαι το επόμενο φανάρι. Δεν διέκρινεΤα ερωτικά βλέμματα που τον έραιναν,Τα ανεπίδοτα χαμόγελα, τα πρόσωπαΠου του έγνεφαν με άκρατη αισιοδοξίαΚι εμπιστοσύνη κι ευγένεια. Στον καθρέφτηΜόνον του ασανσέρ… Read More Οδός Ακαδημίας | Σωτήρης Παστάκας