Κάτω από το σεληνόφως Δυο φωνές ψιθυρίζουν λόγια αγάπης και μετρούν τα άστρα ένα προς ένα Ήσυχα είναι όλα γύρω τους Η φύση κοιμάται Η θάλασσα ανασαίνει Η ανάσα τους ξεπλένει το σκοτάδι με φως και όλα μεταμορφώνονται σε άρωμα λευκών κρίνων. [15 Μαΐου 2017]

Καλοκαίρι Κρητική γη Θαλάσσια αύρα Φιλοξενία Μαντινάδες Ντάκος Ξεροτήγανο Παραδοσιακοί χοροί Τουρίστες Χαμογελαστοί άνθρωποι Φίλοι Τώρα, μπορώ και υπάρχω Θάλασσα Φως κι απεραντοσύνη [21 Ιουνίου 2017]

Προσπαθούσα να ορίσω αλήθειες που άλλοι δεν είπαν Προσπαθούσα να πορεύομαι με λίγο φως στις διαδρομές όταν ένας διαβάτης μου μίλησε στον δρόμο και είπε: “Όλα τ’ άνθη γέρνουν προς τον ήλιο Όλοι έχουμε κρυμμένο μέσα μας έναν ουρανό Εσύ τι νόημα αναζητάς στη ζωή;” Το χαμόγελό του, φως στη σιωπή μου, άρρητον κάλλος Καθώς… Read More Όλα τ’ άνθη γέρνουν προς τον ήλιο

Μυρίζει βροχή και χώμα Μου κρατάς τα χέρια Τα λόγια σου χρυσάνθεμα στον ήλιο κουβαλάνε λευκό φως Τα λόγια σου φιλιά του ανέμου προλέγουν μιαν αιωνιότητα κεντημένη με χρυσοκλωστή Σιωπηλέ ταξιδιώτη τ’ ουρανού η Αλήθεια αποκαλύφθηκε από τη στιγμή που μ’ αγάπησες. [14 Ιουνίου 2017]

Κρατούσε λευκό φως Στο δρόμο που περπατούσε σκορπούσε στάλες στο έδαφος που ζωοδοτούσαν το χώμα κι εκείνο ντυνόταν λευκό σημαίνοντας το αιώνιο, το απρόσιτο, το επέκεινα. [14 Ιουνίου 2017]