Δως μου λίγο φως από αυτό που κρατάς εντός των χεριών.

Αναζητώ φως στο σκοτάδι του κόσμου για να πορευθώ.

Κάποτε μου δώρισες ένα βιβλίο ποίησης Ήταν του Δημητρίου Παπαρρηγόπουλου υιού του Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου Μου έκανες αφιέρωση στην πρώτη σελίδα και το υπέγραψες με την αγάπη σου Πήρα το βιβλίο και το ξεφύλλισα Διάβασα μερικά ποιήματα Μετά χαθήκαμε Ύστερα από χρόνια, σου έστειλα μήνυμα για τη γιορτή σου Όμως, δεν έλαβα ποτέ απάντηση Έγινες και… Read More Ανάμνηση

Sur ta peau, dans tes bras en suivant tes beaux pas je respire un soleil eternel Tu sais j’ai une âme immortelle qui voyage dans l’universe et je ne sens plus d’ averse Je t’ aimerai mon amour toujours comme la premiere fois chaque jour Tu es devenu un cerveau de lumiere quand tu me… Read More Dans un ciel blanc

Υπάρχει μνήμη που συλλέγει τα περασμένα δεν τ’ αφήνει στο δρόμο της ζωής να σκορπισθούνε να εξαφανισθούνε κάπου όξω από μας όξω απ’ ορίζοντα και βλέμμα· κι έτσι κι αν σβήσουνε, η μυρωδιά τους σώζεται απελπιστικά. Γιώργος Σαραντάρης, 1908-1941, ποιητής, φιλόσοφος και δοκιμιογράφος.