Εκεί που δαπανάς το χρόνο σου σε στοχασμούς για όσα δεν έζησες αναζητώντας διαδρομές και στιγμές από τις ζωές των Άλλων, εκεί που νομίζεις ότι όλη η ζωή πέρασε ξαγρυπνώντας με φόβους μες την πόλη ακόμα κι αν δεν το διέκρινες ή δεν το βλέπεις, μια πεταλούδα πετάει στον ουρανό -για εσένα- κάθε φθινόπωρο. [8… Read More Κάθε φθινόπωρο

Μοίραζε απλόχερα Αγάπη με το ήσυχο βλέμμα του με τα πράα χέρια του με όλο του το σώμα -μα πιο πολύ- ήταν η προσευχή του ηλιοστάλακτη παραμυθία για αυτούς που οι κοινωνίες αντιμετωπίζουν ως ξένους κι απόβλητους, για αυτούς που οι ζωές τους ήταν ήδη δαπανημένες. [6 Σεπτεμβρίου 2018]

Ο ήλιος γνέθει σιωπηλά Σεπτεμβριανό φως μια σκάλα σιωπής φθάνει στον ασύννεφο ουρανό ο άνεμος μεταφέρει φθινόπωρο στα δέντρα της πόλης τα μάτια λάμπουν από τα ακοίμητα “Σ’ αγαπώ! τα χέρια – πιστά – κουβαλάνε έρωτα τα σώματα θερμαίνονται από μύριους πόθους και καθώς η ομορφιά της τον κοιτάζει με απλότητα δυναμώνει εντός του ο… Read More Προσέγγιση

Το βλέμμα σου στο φεγγάρι φωτίζεσαι -άδολος κι αγνός- κι όσα ζω μέσα στην αγάπη σου εκπέμπουν ελεύθερο φως. [1 Σεπτεμβρίου 2018]

Νοσταλγική μελωδία ακούγεται από μακριά Νυχτολούλουδα χρωματίζουν την σιωπή μας Οι στοχασμοί μας σε άγνωστους δρόμους Σε βλέπω να χαμογελάς Δώσε μου το χέρι σου να πορευτούμε Απόψε, το ολόχρυσο φεγγάρι βάφει την αγάπη μας με φως που δεν σβήνει. [Τρίτη 14 Αυγούστου 2018]