Ανέκδοτα Ποιήματα

Για πάντα δική σου

Κάθε φορά που σε αντικρίζω το πάθος μετατρέπω σε σιωπή Με τα μάτια τολμώ κι αγγίζω των δικών σου ματιών την γη Το σώμα σου ανθισμένος κήπος που επιθυμώ να τον περπατήσω Θα ήθελα να μάθω άμεσα μήπως επιτρέπεται να σε αγαπήσω Να ακολουθώ τα βήματά σου να αντλώ λίγο από το φως σου Να… Read More Για πάντα δική σου

Ανέκδοτα Ποιήματα

Παμπάλαιο νερό

Από τότε που περπάτησες μαζί μου σε δρόμο μακρινό η σκέψη μου από εσένα δεν έχει χωρισμό Από τότε που ποίησες λόγια από του αγαθού την ύλη στον εσωτερικό σου κόσμο μου άνοιξες μια πύλη Από τότε που μου κράτησες το χέρι για πρώτη φορά το όνομά σου φέρω στην καρδιά παντοτινά Από τότε που… Read More Παμπάλαιο νερό

Ανέκδοτα Ποιήματα

Ο Άνθρωπος που αγαπώ

Είσαι ανοιξιάτικο χορτάρι Κι εγώ σταγόνα βροχής του ουρανού Είσαι τραγούδι του ανέμου που θα άρει Από την ψυχή κάθε έρεβος του κακού Είσαι ένδυμα βασιλικό σε σώμα αγνό Κι εγώ κόσμημα πολύτιμο για τον λαιμό Είσαι το ηλιοβασίλεμα πίσω από το βουνό Όταν όλοι ανταλλάσσουν ευχές για καλό Είσαι στο πρόσωπό μου η πρώτη… Read More Ο Άνθρωπος που αγαπώ

Ανέκδοτα Ποιήματα

Η φωτοδόχος

Ως παιδί Μου έμαθαν να μετρώ Την αγάπη με καραμέλες Τον ουρανό με αστέρια Τον άνθρωπο με αγκαλιές Ως μεγάλη Μου έμαθαν να μετρώ Την αγάπη με τριαντάφυλλα Τον ουρανό με τηλεσκόπιο Τον άνθρωπο με αριθμούς Ως γηράσκουσα Μου έμαθαν να μετρώ Την αγάπη με την συντροφιά των Άλλων Τον ουρανό με το πρωινό φως… Read More Η φωτοδόχος

Ανέκδοτα Ποιήματα

Ο σταχυο-λόγος

Τίποτα δεν επιθυμούσε περισσότερο στη ζωή Όσο να υπάρχει όπως τα ξανθά στάχυα στο χωράφι Που την ημέρα τα αγκαλιάζει ο ήλιος με απλότητα Τα μεσημέρια τους μεταφέρει μυστικά ο άνεμος Τα απογεύματα λυτρώνονται με την ψιλή βροχούλα Και τα βράδια προσεύχονται στον Ουράνιο Πατέρα Πριν έρθουν οι θεριστές την επόμενη ημέρα. [28 Νοεμβρίου 2017]