Είσαι ανοιξιάτικο χορτάρι Κι εγώ σταγόνα βροχής του ουρανού Είσαι τραγούδι του ανέμου που θα άρει Από την ψυχή κάθε έρεβος του κακού Είσαι ένδυμα βασιλικό σε σώμα αγνό Κι εγώ κόσμημα πολύτιμο για τον λαιμό Είσαι το ηλιοβασίλεμα πίσω από το βουνό Όταν όλοι ανταλλάσσουν ευχές για καλό Είσαι στο πρόσωπό μου η πρώτη… Read More Ο Άνθρωπος που αγαπώ

Ως παιδί Μου έμαθαν να μετρώ Την αγάπη με καραμέλες Τον ουρανό με αστέρια Τον άνθρωπο με αγκαλιές Ως μεγάλη Μου έμαθαν να μετρώ Την αγάπη με τριαντάφυλλα Τον ουρανό με τηλεσκόπιο Τον άνθρωπο με αριθμούς Ως γηράσκουσα Μου έμαθαν να μετρώ Την αγάπη με την συντροφιά των Άλλων Τον ουρανό με το πρωινό φως… Read More Η φωτοδόχος

Τίποτα δεν επιθυμούσε περισσότερο στη ζωή Όσο να υπάρχει όπως τα ξανθά στάχυα στο χωράφι Που την ημέρα τα αγκαλιάζει ο ήλιος με απλότητα Τα μεσημέρια τους μεταφέρει μυστικά ο άνεμος Τα απογεύματα λυτρώνονται με την ψιλή βροχούλα Και τα βράδια προσεύχονται στον Ουράνιο Πατέρα Πριν έρθουν οι θεριστές την επόμενη ημέρα. [28 Νοεμβρίου 2017]

Ένα καταπράσινο λιβάδι η ψυχή σου Περπατώ και αισθάνομαι Άνοιξη Συναντώ άνθη και χαίρομαι Το νερό κρηνών τραγουδάει Κίτρινες πεταλούδες σεργιανίζουν Κι εκεί Στην άκρη του τοπίου Ένα σπιτάκι πλίνθινο Με παράθυρα μεγάλα για το Φως Και γύρω γύρω Γαλαζοκόκκινα λουλούδια Χρυσάνθεμα λευκά και πορτοκαλί Ηλιοτρόπια Κοιτάζουν σεμνά προς τον ουρανό. [13 Νοεμβρίου 2017]

Μέρες πολλές Χρόνια ολάκερα Αναζητούσε Το βλέμμα του στον ουρανό Παρατηρούσε χρώματα Τον ήλιο μέσα σε νεφέλες Αέρηδων σχήματα Σχηματισμούς πτηνών Πτήσεις αεροπλάνων Μπαλόνια παιδιών Χαρταετούς που ταξίδευαν Αγγέλων διαβήματα Ώσπου Την Αλήθεια ομολόγησε Τις αρετές του αρμολόγησε Στο φως μιας ηλιαχτίδας. [25 Νοεμβρίου 2017]