Ανέκδοτα Ποιήματα

Ανάσταση

Από τότε που σ’ αγάπησα Έγινες ο αέρας που ανασαίνω Η φωνή των σιωπών μου Από τότε που σ’ αγάπησα Έγινες αχτίδα του πρωινού ήλιου Στάλα βροχής που θρέφει το χώμα Από τότε που σ’ αγάπησα Το “Σ’ αγαπώ” σου με ταξιδεύει Σε διαδρομές εράσμιου φωτός Για αυτό Αν θέλεις απόψε Ακολούθησέ με στο δρόμο… Read More Ανάσταση

Ανέκδοτα Ποιήματα

Συγχώρεση

Κάποτε σε άφησα μόνο και εσύ διάβρωσες το παρελθόν μου πέταξες τα βιβλία και τις αναμνήσεις μου στα απορρίμματα πράξη που με πλήγωσε βαθιά Ό,τι πέταξες σαν απόρριμμα ανήκε σε μένα ήμουν εγώ η ίδια Πέρασαν τέσσερα χρόνια Τώρα περπατώ στον δρόμο που οδηγεί στο Φως στον δρόμο Εκείνου που δίδαξε τη συγχώρεση. [06 Απριλίου… Read More Συγχώρεση

Ανέκδοτα Ποιήματα

Αιωνιότητα σπαρμένη με Φως

Μες το ανέσπερο φως ευλογίες κι ευχές Ακούγονται λέξεις που θρέφουν προσευχές και την ίδια στιγμή βλασταίνουν λουλούδια από το επέκεινα Γύρω μας και στο έδαφος λευκά τριαντάφυλλα προσκαλούν σε άχρονο ταξίδι οδηγούν σε φως ευφρόσυνο Σήμερα γνωρίζουμε την Αλήθεια Ζούμε μιαν αιωνιότητα σπαρμένη με Φως. [05 Απριλίου 2017]

Ανέκδοτα Ποιήματα

Για εσένα μόνο

Για εσένα μόνο ανασαίνω και το άγνωστο ανταμώνω στις διαδρομές του νου Για εσένα μόνο στέλνω μακριά κάθε πόνο στης ζωής τον ρου Για εσένα μόνο μαζεύω τριαντάφυλλα και γιασεμιά από τον κήπο τ’ ουρανού Για εσένα μόνο ταξιδεύω στις νεφέλες αναζητώντας το άστρο τ’ Αυγερινού. Για εσένα μόνο. [23 Φεβρουαρίου 2017]

Ανέκδοτα Ποιήματα

Κοντά στην καρδιά μου

Τα βράδια στα πέταλα ενός άνθους βλέπω το φεγγάρι να υψώνεται σαν κόκκινο κεράσι μες τη βροχή περπατώ δίχως ομπρέλα ακολουθώ σιωπηλά τον διάττοντα αστέρα κι αδρά χαμογελώ δρασκελίζοντας το σώμα σου με αεράκι δροσερό σα φιλί στο στόμα σου τα βράδια σε νιώθω κοντά μου και σε κρατώ σα φυλαχτό κοντά στην καρδιά μου… Read More Κοντά στην καρδιά μου