Ανέκδοτα Ποιήματα

Ταξίδι στον ουρανό

Ακούγοντας το μουσικό κομμάτι “Run” του Ludovico Einaudi αισθάνομαι κάθε φορά ότι περιπλανιέμαι στον ουρανό και ότι περιδιαβαίνω το άπειρο φως του. Τρέχω και εγώ μέσα στα σύννεφα για να συναντήσω αγγελικές μορφές, ψαλμωδίες και τον Δημιουργό μου. Ξεφυλλίζω το λευκό φως και τα χρώματα του ουρανού σε μία προσπάθεια να επικοινωνήσω με το άπειρο.… Read More Ταξίδι στον ουρανό

Ανέκδοτα Ποιήματα

Απλά σ’ αγαπώ

Σ’ αγαπώ όπως ρέει το δροσερό κρυστάλλινο νερό Σ’ αγαπώ όπως υπάρχει το αγνό θυμάρι στο βουνό Σ’ αγαπώ όπως τραγουδούν τα πουλιά στον ουρανό Σ’ αγαπώ όπως το φεγγάρι καλωσορίζει ένα όμορφο πρωινό Σ’ αγαπώ όπως πετά η πεταλούδα από λουλούδι σε λουλούδι Σ’ αγαπώ όπως χαίρομαι με ένα όμορφο τραγούδι Σ’ αγαπώ όπως… Read More Απλά σ’ αγαπώ

Ανέκδοτα Ποιήματα

Το γράμμα

Μέσα σε ένα γύαλινο διαφανές βάζο λουλουδιών μου έστειλες ένα διαχρονικό και επίκαιρο γράμμα σε ένα παλιό χαρτί καμμένο γύρω γύρω με κερί Ήταν τυλιγμένο με μια μπλε ηλεκτρίκ κορδέλα Το πήρα, το άνοιξα, το διάβασα και χαμογέλασα Έγραφε: “Σε αγαπώ!”. [9 Οκτωβρίου 2016] The letter Inside a clear glass flower vase you sent me… Read More Το γράμμα

Ανέκδοτα Ποιήματα

Σωπαίνω

Σωπαίνω μπροστά σε ανθρώπους που κάθονται στο γαλήνιο λιμάνι και χαίρονται με τα πόδια βουτηγμένα στη θάλασσα Σωπαίνω μπροστά σε ζευγάρια που περπατούν στον αιγιαλό με τα χέρια ενωμένα σχεδιάζοντας το κοινό τους μέλλον Σωπαίνω μπροστά σε παιδιά που χορεύουν στις αυλές των σπιτιών τους στο χωριό κ’ ύστερα παίζουν κρυφτό Σωπαίνω μπροστά σε ανθρώπους… Read More Σωπαίνω

Ανέκδοτα Ποιήματα

Ο νέος

Έφθανε αργά, πάντα αργά στο σπίτι και στο γραφείο περνώντας από δρόμους παλιούς Ήταν νέος, σχεδόν παιδί Μιλώντας για το χιόνι η ματιά του λουζόταν στο φως και τα μάγουλα κοκκίνιζαν Και όταν ερχόταν η άνοιξη βλάσταινε η ψυχή του πράσινη ελπίδα Κάποτε τον ρώτησα τι είναι αγνότητα και μου απάντησε: “Η πρώτη αγάπη” Άλλοτε… Read More Ο νέος