“Δεν είναι η ζωή για να την βλέπεις μέσα από ένα παράθυρο” είπε ο αδερφός της Κωνσταντίνας. Ποιο παράθυρο; θα διερωτάσθε. “Εκείνο που έχεις στο διαμέρισμα που κατοικείς ή εκείνο που έχεις μέσα στο αυτοκίνητο ή εκείνο του νοσοκομείου που νοσηλεύεσαι” είναι η απάντηση. Χρειάζεται δράση, αποφάσεις και πράξεις για να καλλιεργήσεις την προσωπικότητά σου… Read More Δεν είναι η ζωή για να την βλέπεις μέσα από ένα παράθυρο

Θέλω να περιηγηθώ στην πύλη του ουρανού να βρεθώ πέρα από τα όρια του λογικού Να παίξω πάνω σε ένα λευκό σύννεφο κρυφτό να ακούσω πουλιά να τραγουδούν με ρυθμό να σιγοψιθυρίζουν με νόημα “Δόξα τω Θεώ” κοντά σε αέριες μάζες που έχουν Δημιουργό Θέλω να ακούσω να μιλούν φωνές άγιες κι αγνές να βρω… Read More Στην πύλη του ουρανού

Όσα δεν έχουν ειπωθεί ακόμα παραμένουν ερεβώδη τοπία σε πίνακες ζωγραφικής που περιμένουν μια πινελιά φωτός από το χέρι του ζωγράφου Όσα δεν έχουν ειπωθεί ακόμα ζητούν αγάπη και έρωτα για να κατοπτριστούν και να αναδυθούν στον ήλιο περιπλανώμενα σε λιβάδια με κόκκινες παπαρούνες Όσα δεν έχουν ειπωθεί ακόμα περιλαμβάνουν πάθη και λάθη που στο… Read More Όσα δεν έχουν ειπωθεί ακόμα

Μερικές φορές αισθάνομαι ότι συμπεριφέρομαι ως γνωστή μεταξύ αγνώστων και άλλοτε ότι οι γνωστοί μου συμπεριφέρονται ως άγνωστοι. Και λέω “γνωστοί”, επειδή έχουμε ζήσει μαζί, έχουμε κοινές εμπειρίες και θεωρητικά “γνωρίζουμε” ο ένας τον άλλον και άρα θα έπρεπε, μάλλον, να καταλαβαινόμαστε βαθύτερα. Και όμως. Υπάρχουν φορές που ένας άγνωστος μπορεί να σε καταλάβει καλύτερα… Read More Γνωστή μεταξύ αγνώστων

Κοιτάζω προς τον ουρανό Μετρώ στα δάκτυλα τα σύννεφα Χαίρομαι το δροσερό αεράκι Φίλημα στο στόμα Δώσε μου το χέρι σου Αυτό προορίζω για εσένα Κρατάς ένα κλειδί Λες πολλά Χαμογελάς στον εαυτό σου Στο τέλος είσαι κοντά Άνοιξε τα μάτια Άρωμα πορτοκαλιού Ένα καταπράσινο λιβάδι. [22 Σεπτεμβρίου 2016]