Η Αθηνά περπατά ήσυχα στη σύγχρονη πόλη όταν το δόρυ της μαρμάρινη στήλη συναντά Γύρω της νεανίσκοι απολαμβάνουν τη σχόλη ενόσω εκείνη πλέκει λογισμούς ευγενικά Σκεπτόμενη τις μάχες υπέρ της πατρίδος τα νεκρά σώματα από ανθρώπους μυριάδες θρηνεί και ντύνει με αγνά δάκρυα ελπίδος τη διέλευση από αυριανές συμπληγάδες Έπειτα, συνεχίζει τον περίπατο στην πόλη… Read More Περίπατος στη σύγχρονη πόλη

Με αβόλευτα βήματα σιγοπερπατώ σε εκτάσεις με δέντρα ευτυχισμένα κι όσα έχω στην καρδιά φυλαγμένα στα κλαδιά των δέντρων ακουμπώ Κι εκείνα άμεσα προς εμέ ομιλούν για τον γελαστό κι ευγενικό ήλιο από του ουρανού το περιστύλιο που όταν τα εγγίζει σοφά σιωπούν Λένε και για την λυτρωτική βροχή που έρχεται όταν ο ήλιος δακρύζει… Read More Στα κλαδιά των δέντρων

Μέσα στον κήπο επουράνιο φως θρέφει νυχτερινά λουλούδια ενόσω με διαβατών τραγούδια μορφώνεται ο έναστρος ουρανός Απόψε ριζώνει η ευφροσύνη σε όλες τις ανήσυχες καρδιές κι απλώνεται παντού εαροσύνη από των παιδιών τις προσευχές Απόψε η μοναξιά καταργείται κι ο θάνατος πλέον παύει κάθε συνείδηση αφυπνείται ένδυμα καινό για να λάβει Μέσα στον κήπο επουράνιο… Read More Με τι καρδιά θα Τον υποδεχθώ;

Μπροστά στη διαβολή ανθρώπου και στη συκοφαντία που πράττουν άλλοι άνθρωποι με θέση στην εξουσία στέκομαι κι εγώ, ταπεινά, με την εξής απορία: “Ποια αξία τους προβάλλουν με του άλλου την απαξία;” [Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2018]

Το πρωινό της Κυριακής αναδεύει της κάθαρσης νερά για να ξεβγάλει τη λαδομπογιά από το βιβλίο της ψυχής Ύστερα γυρίζει σελίδα κι έρχεται αντιμέτωπη με τη λευκότητα του χαρτιού Αρχικά, δακρύζει Κι έπειτα, ως θητεύτρια του Φωτός ζει την Ανάσταση Κάθε Κυριακή. [Παρασκευή, 09 Νοεμβρίου 2018]