Καθώς με πλημμυρίζει το φως της αυγής η αιθέρια φωνή σου με βρίσκει στο κρεβάτι Το αμίλητο “σ’ αγαπώ” σου με αγκαλιάζει Το πρωινό αεράκι χαΐδεύει τα μαλλιά μου Αναπνέω την ανάσα σου και ζω Κάθε πρωί με αφρόντιστες αναμνήσεις πορεύομαι κάτω από το φως του ήλιου κρατώντας στο χέρι ένα λευκό περιστέρι σύμβολο της… Read More Η δική μου αγάπη

Όταν με κοίταξες για πρώτη φορά άνοιξες μια πόρτα στην αιωνιότητα Όταν με κοίταξες με έντονη ματιά όλα έγιναν γιορτινά, φως με πλημμύρισε Όταν με κοίταξες με ανοιχτή καρδιά άπλωσες το χέρι και με κράτησες σφιχτά Όταν με κοίταξες δίχως εγωισμό σκίρτησε η καρδιά μου για εσένα Όταν με κοίταξες με ελευθερία έγινα αγάπη δίχως… Read More Όταν με κοίταξες

Στοιβάζεται η αγάπη μου δίπλα στη δική σου αδιαφορία Παρακολουθώ την δική σου πορεία περιμένοντας ένα βλέμμα Στοιβάζεται η αγάπη μου σε κήπους λουλουδιών και στους τοίχους των εκκλησιών ελκύοντας ένα σου νεύμα Στοιβάζεται η αγάπη μου σε θορυβώδεις διαδρόμους κενούς ντύνεται με πολύχρωμους ουρανούς αγκαλιάζοντας πνευματικά εσένα Στοιβάζεται η αγάπη μου δίπλα σε συναισθήματα… Read More Στοιβάζεται η αγάπη μου

Χθες αγρύπνησα Προσευχόμουν και χαμογελούσα Διψούσα για ουρανό Ταξίδευα Κάτω από το βλέφαρά μου έπλαθα την εικόνα Σου όντας δέσμια στην αγάπη Δεν ήσουν εδώ αλλά άκουγα την ανάσα Σου που προπορευόταν αναπνέοντας σιωπή Σε αγαπώ ανύποπτα φωτεινό μου πρωινό! [2 Ιανουαρίου 2016]

Δεν φοβάμαι τον θάνατο Όταν τον συναντήσω, θα ξεκινήσει το ταξίδι της ψυχής προς τον Κύριο Πόσο θέλω να ακούσω τη φωνή του Δημιουργού Ο θάνατος θα ανοίξει τον δρόμο για την αιωνιότητα Το μόνο που με προβληματίζει είναι εάν οι πράξεις μου εδώ στη γη φυλάξανε μέσα τους ουρανό. [2 Ιανουαρίου 2016]