Κατηγορία: Ποίηση

7. Φως υπερούσιο Απρόσιτο φως Από ποια ύψη κατεβαίνεις Σ’ αυτή την καταματωμένη γη Όπου σέρνονται ακόμα οι άνθρωποι Ανάμεσα…

«…Φτωχές γυναίκες, μοδίστρες, δακτυλογράφοι, ασπρορουχούδες, τίμιες ή σπιτωμένες, ακόμα κι άλλες εκείνες του σκοινιού και του παλουκιού, γυναίκες του ανέμου,…

Μάρτυρες γιὰ τὰ λάθη σου δὲν εἶχες. Μόνος μάρτυρας ὁ ἴδιος ἐσύ. Τὰ τακτοποίησες, τὰ μονόγραψες, τὰ σφράγισες σὲ λευκοὺς…

Μες στη νύχτα του κήπου, έξι τσιγγάνες, λευκοντυμένες, χορεύουν. Μες στη νύχτα του κήπου, στεφανωμένες με χάρτινα ρόδα και μάραθα.…

Αυτούς εγώ που τραγουδώ, δεν έχουνε φτερά. Δεν τους μεθά καμιά φυγή, δεν τους τραβούν τ’ αστέρια, έχουνε μια ζεστή…