«Είμαι ασημένιος και σωστός. Χωρίς προκαταλήψεις. Ό,τι κι αν δω το καταπίνω αμέσως Έτσι όπως είναι, αθάμπωτο από αγάπη ή απέχθεια. Δεν είμαι σκληρός, μονάχα ειλικρινής- Το μάτι ενός μικρού θεού, τετρα-γωνιασμένο. Τον πιο πολύ καιρό στοχάζομαι στον τοίχο απέναντι. Είναι ρόδινος, με πιτσιλιές. Τον έχω δει τόσο πολύ Που λέω ότι είναι μέρος της… Read More Καθρέφτης

Τὸ κάθε τι ποὺ πέρασε, γιὰ πάντα μ᾿ ἔχει σκλάβο κι ὅσο γυρεύεις Σήμερα, τὸ Χτὲς νὰ μ᾿ ἀφανίσεις, τόσο σὲ ῾κεῖνο θὰ γυρνῶ καὶ τόσο δὲ θὰ παύω νὰ ζῶ στὶς ἀναμνήσεις… Θαρρεῖς καὶ κάτι μόνιμα, μπροστά μ᾿ εἶναι πεσμένο καὶ κρύβοντας καὶ σβήνοντας ὁλότελα τὸ Τώρα, μὲ κάνει νὰ μὴ χαίρουμαι καὶ μήτε… Read More Αναμνήσεις

Θα φυσήξει απόψε. Δεν γίνεται αλλιώς. Τα φύλλα θέλουν από καιρό να πέσουν. Το ίδιο και το μαγιάτικο στεφάνι που’χεις ακόμα στο μπαλκόνι σου. Το καπέλο του ξεχασμένου σκιάχτρου στους ρημαγμένους αγρούς. Οι υποσχέσεις σου για το προσεχές φθινόπωρο. Μια ενδεχόμενη νηνεμία θα’ταν καταστροφική για τους λάτρεις των κυμάτων. Και για μένα που έφτιαξα αλεξίπτωτο… Read More Έκπτωτες προσδοκίες

Σαν το Βιβλίο καμιά Φρεγάτα δεν υπάρχει Μακριά σε Χώρες να μας πάει Ούτε της Κούρσας Άλογα που ορθώνονται Σαν μια Σελίδα Ποίησης που ορμάει- Ταξίδι σαν κι αυτό και πένητες μπορούν να κάνουν Χωρίς Διοδίων βάρη- Πόσο το Άρμα είναι λιτό Ψυχή όταν κουβαλάει. (1873) Βλ. Emily Dickinson, Το ανεξάντλητα Σημαίνον. 91 Ποιήματα. Επιλογή,… Read More Ένα ποίημα για το βιβλίο

Δεν σου ταιριάζουν οι σκιές, που σημαδεύουν τις γωνιές κι ό,τι έχει παρακμάσει. Σήκω τα μάτια σου ψηλά, δώσε στο βλέμμα σου φτερά στ’ ανώτερα να φτάσει. Όπου σε βγάλει η καρδιά, σ’ όποιο λιμάνι κι αγκαλιά, άραξε κι αναπαύσου. Μια χαραμάδα σαν θα δεις, τράβα εκεί για να βρεθείς σιμά στα όνειρά σου. Ζαχαρούλα… Read More Μια χαραμάδα