Ποίημα υπ’ αριθμόν {288} Είμαι ο Κανένας! Εσύ είσαι ποιός; Είσαι—κι εσύ—Κανένας; Τότε μαζί ζευγάρι να κάνουμε! Και μη μιλάς! μήπως μας εξορίσουν—ξέρεις! Τί βαρετό—να ‘ σαι—ο Κάποιος! Πόσο δημόσιο—ένα βατραχάκι ας πούμε κάπως— Που τ’ όνομά του—έναν Ιούνη ατέλειωτο—κοάζει— Σ’ έναν Λασπότοπο που το θαυμάζει! I’m Nobody! Who are you? Are you – Nobody… Read More Άτιτλο

Ποίημα υπ’ αριθμόν {324} Κάποιοι τηρούν την Κυριακή στην Εκκλησιά- Την τηρώ κι εγώ, μένοντας στο Σπίτι- Έχω για Ψάλτη τον Κορυδαλλό κι έναν Δεντρόκηπο για Τρούλλο- Κάποιοι τηρούν την Κυριακή με Άμφια Λευκά- Εγώ απλώς φοράω τα Φτερά μου- Κι αντί η Καμπάνα να χτυπά της Εκκλησιάς Ο μικρός μας Νεωκόρος τραγουδά. Ο Θεός… Read More Άτιτλο

Σήμερα Λευκή σελίδα η πτώση σου. Την έχεις ξεχάσει στο σκοτάδι. Σήμερα Λευκή κηλίδα η όψη σου πάνω στου τοίχου πέφτει το μαύρο σημάδι. Σήμερα κύκλος λευκός τα περιστέρια σου μα αίμα δεν έχει το πηγάδι. Η τριανταφυλλιά το στράγγιξε κι έγινε αμέσως κόκκινο το βράδυ. – Ο πιο καλός σου εαυτός είναι ο πυρετός,… Read More Η λευκή εντολή

Ταίρι νιόνυφο προβαίνει Ο Απρίλης κι η Αυγή. Να του στρώσει το προσμένει Νυφικό κρεβάτι η Γη. Χίλια δώρα ετοιμάζει Για το ταίρι π’ αγαπά. Τα ξεθάφτει, και χαλάζι Πλούτη ατίμητα σκορπά. Εις τους κήπους άνθη χύνει Και πουλιά στις λαγκαδιές, Στα πουλιά τραγούδια δίνει, Και στα άνθη ευωδιές. Στο χλωρό χορτάρι αρνάκια Να χαρούνε… Read More Ο Απρίλης κ’ η αυγή

Δυο πεταλούδες βγήκαν μες στο μεσημέρι και στριφογύρισαν πάνω στο αυλάκι Έπειτα ολόισα πέταξαν μες στο διάστημα ξαπόστασαν σε μιαν αχτίδα και μετά φύγαν μαζί πάνω από μια θάλασσα ολόλαμπρη Μ’ όλο που ως σήμερα, σε κανένα λιμάνι δεν αναφέρθηκεν η άφιξή τους Αν χαιρετίσθηκαν μ’ ένα ξένο πουλί αν διασταυρώθηκαν με πλοίο ή φρεγάτα… Read More Άτιτλο