Κατηγορία: Ποίηση

Δεν ξέρει τίποτα η αυγή όταν χαράζει ευτυχισμένη και δυναμώνει και σε μέρα ξετυλίγεται. Τίποτα απ’ το σκοτάδι που ζυγώνει.…

Θα τους δείτε το πρωί της Κυριακής -πηγαίνοντας για την εκκλησία- να πλένουν οικογενειακώς το αυτοκίνητο. Είναι οι άνθρωποι της…

Θὰ βραδιάζει ἡ μέρα, ὅταν θὰ φτάνομε στοῦ χωριοῦ τ᾿ ἀποσκιωμένα ἁλώνια θὰ φανοῦν λευκὰ τὰ χωριοτόσπιτα πίσω ἀπὸ τῶν…

Ἀνάσκαψα ὅλη τη γῆ νὰ σὲ βρῶ. Κοσκίνισα μὲς τὴν καρδιά μου τὴν ἔρημο· ἤξερα πὼς δίχως τὸν ἄνθρωπο δὲν…

Θέλω νὰ χτίσω ἕνα σπιτάκι στὴ μοναξιὰ καὶ στὴ σιωπή. Ξέρω μιὰ πράσινη ραχούλα… Δὲ θὰ τὸ χτίσω ἐκεῖ. Ξέρω…