Είναι σωστό να δίνουμε στο άγνωστο το μέρος που του ανήκει· να γιατί πρέπει να γράφουμε. Γιατί η Ποίηση μας ξεμαθαίνει από τον κόσμο, τέτοιον που τον βρήκαμε: τον κόσμο της φθοράς, που έρχεται κάποια στιγμή να δούμε ότι είναι η μόνη οδός για να υπερβούμε τη φθορά, με την έννοια που ο Θάνατος είναι… Read More «Πρώτα – πρώτα η ποίηση»

Να ‘μουν του σταύλου έν’ άχυρο, ένα φτωχό κομμάτι την ώρα π’ άνοιγ’ ο Χριστός στον ήλιο του το μάτι. Να ιδώ την πρώτη του ματιά και το χαμόγελό του το στέμμα των ακτίνων του γύρω στο μέτωπό του Να λάμψω από τη λάμψη του κι’ εγώ σαν διαμαντάκι κι’ από τη θεία του πνοή… Read More Να ‘μουν του σταύλου έν’ άχυρο

Εί τις ευσεβής και φιλόθεος, απολαυέτω της καλής ταύτης και λαμπράς πανηγύρεως. Εί τις ευγνώμων, εισελθέτω χαίρων εις την χαράν του Κυρίου αυτού. Εί τις έκαμε νηστεύων, απολαυέτω νύν το δηνάριον. Εί τις από της πρώτης ώρας ειργάσατο, δεχέσθω σήμερον το δίκαιον όφλημα. Εί τις μετά την τρίτην ήλθεν, ευχαρίστως εορτασάτω. Εί τις μετά την… Read More Κατηχητικός Λόγος Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Ους έθρεψε το μάννα, εκίνησαν την πτέρναν κατά του ευεργέτου. Από τα Εγκώμια

Τα φιλιά που δόθηκαν είναι σαν τα ανοικτά τριαντάφυλλα Αναδύουν άρωμα και προσφέρουν χρώμα παντού Τα φιλιά που δεν δόθηκαν είναι σαν τα λευκά περιστέρια που δεν άνοιξαν τα φτερά τους στον ουρανό Περιμένουν στοργικά στη φωλιά τους. Κωνσταντίνα Λάππα