Αυτή η ψυχή αναζητά το Φως μέσα στα σκοτάδια των βοριάδων που φυσάνε τα βράδια κρατά ένα μολύβι και γράφει λόγια ανεκλάλητα την εσωτερική ομορφιά υποστασιοποιεί εξυμνεί την Αλήθεια προστατεύει την Επιστήμη από τις λάσπες και τον φόνο ανοίγει μια πόρτα στ’ αφανέρωτα. [10 Ιανουαρίου 2017]

Η αγάπη σου με περιβάλλει μ’ ένδυμα χρυσό Το φιλί σου αχτίδα αθανασίας καθρεπτίζει ουρανό κι αρωματίζει με λευκά τριανταφυλλάκια τα μαλλιά στολίζει με στάλες βροχής αυτό το σώμα που κατοικώ το οποίο τα βράδια βλασταίνει άνθη απόκοσμα κι αιώνια ντύνεται φως λευκό. [21 Ιανουαρίου 2017]

Είμαστε εμείς οι δυο σταγόνες νερού πάνω στο πλατανόφυλλο δροσοσταλίδες στο παραθυρόφυλλο άρωμα τριαντάφυλλου λευκού αεράκι στο κάλλος τ΄ ουρανού ανάσα μέλισσας σε νεαρό λουλούδι ήχος λύρας σε κρητικό τραγούδι πεταλούδα σε νύχτα λευκή αγάπη κι ομορφιά μαζί και καθώς είμαστε γινόμαστε φως στο παράθυρο ενός ποιητή. [16 Ιανουαρίου 2017]

Μια ημέρα Θα επισκεφθούμε ασθενείς Θα περάσουμε μέσα από λάσπες Θα περπατήσουμε σε φτωχογειτονιές Θα μυρίσουμε πλατανόφυλλα και πευκοβελόνες Θα φθάσουμε τις υψηλότερες κορυφές και η Ομορφιά θα μας επισκεφθεί Η Αλήθεια θα έλθει. [16 Ιανουαρίου 2017]

Το φεγγάρι ολόγιομο φωτίζει τη νύχτα ήσυχα το σώμα σου προσκαλεί το σώμα μου στο άπειρο οι ανάσες ενώνονται σχηματίζοντας γιασεμί και τ’ αστέρια σταλάζουν ουράνια αγάπη αγνή Είναι η ώρα που έρχεται η αμίλητη αλήθεια κουβαλώντας ατελεύτητο φως στις ψυχές μας Αυτό το φως που μέσα από τις αέναες κινήσεις προκαλεί έναστρες συμμαχίες και… Read More Ατενίζοντας