Με αβόλευτα βήματα σιγοπερπατώ σε εκτάσεις με δέντρα ευτυχισμένα κι όσα έχω στην καρδιά φυλαγμένα στα κλαδιά των δέντρων ακουμπώ Κι εκείνα άμεσα προς εμέ ομιλούν για τον γελαστό κι ευγενικό ήλιο από του ουρανού το περιστύλιο που όταν τα εγγίζει σοφά σιωπούν Λένε και για την λυτρωτική βροχή που έρχεται όταν ο ήλιος δακρύζει… Read More Στα κλαδιά των δέντρων

Μέσα στον κήπο επουράνιο φως θρέφει νυχτερινά λουλούδια ενόσω με διαβατών τραγούδια μορφώνεται ο έναστρος ουρανός Απόψε ριζώνει η ευφροσύνη σε όλες τις ανήσυχες καρδιές κι απλώνεται παντού εαροσύνη από των παιδιών τις προσευχές Απόψε η μοναξιά καταργείται κι ο θάνατος πλέον παύει κάθε συνείδηση αφυπνείται ένδυμα καινό για να λάβει Μέσα στον κήπο επουράνιο… Read More Με τι καρδιά θα Τον υποδεχθώ;

{1450} Το Δρόμο φώτιζαν τ’ αστέρια κι η Σελήνη Τα Δέντρα στέκονταν ακίνητα και φωτεινά- Ξεχώρισα-μες απ’ το Φως τ΄αλαργινό- Έναν ταξιδιώτη επάνω σ’ ένα λόφο- Ν’ ανηφορίζει σε Καθέτους μαγικές Κι ας ήταν Γήινες απλώς- Άγνωστος ο λαμπρός του προορισμός Μα τυλιγμένος σε μια λάμψη αυτός. Emily Dickinson, Έλα στον κήπο μου. Ποιήματα, μτφρ.… Read More Άτιτλο