Δε με κατάλαβες' όλη τη νύχτα
ήμουνα πλάι σου, προσπαθούσα
να κλείσω τα παράθυρα, 
πάλευα - όλη νύχτα. 
Ο αγέρας επέμενε. 
Άπλωσα τότε 
τις παλάμες μου πάνω σου 
σαν δυο φύλλα ουρανού, 
και σε σκέπασα.
Έπειτα 
βγήκα στον εξώστη και κοίταζα 
δίχως χέρια τον κόσμο.

Πηγή: itravelpoetry Νικηφόρος Βρεττάκος- Ολονυχτία, Το βάθος του κόσμου, 1961