Την αποκαλούν γυναίκα.
Πολλάκις αγνοούν τη σημασία της προσφωνήσεως αυτής.
Είναι μαέστρος της φύσης που συντονίζει μουσικές και ήχους
αταίριαστων φαινομενικά οργάνων.
Είναι αρχηγός λεγεώνων που μάχεται να διατηρήσει ακέραια την τιμή
όσων προασπίζονται ύψιστα αγαθά.
Είναι θεραπευτής πληγών.
Μια αγκαλιά ίαμα
για όσους την περιτριγυρίζουν.
Πληγώνεται, αυτοθεραπεύεται, ξαναγεννιέται.
Κωπηλάτης σε φουρτουνιασμένες θάλασσες
αψηφά του Ποσειδώνα την τρίαινα.
Γίνεται η ίδια θάλασσα
και κυλά στο αίμα όσων στοιχηματίζουν στην ύπαρξή της
μα δεν αγνοεί, ούτε ξεχνά, ούτε παραμελεί
εκείνους που την περιφρονούν
εν αγνοία τους ή εσκεμμένα.
Πέφτει στα πεδία των μαχών.
Άοπλη, απούσα.
Κι όμως είναι εκεί.
Θυσιάζεται.
Κι αναδύεται ξανά από τον αφρό της πλανεύτρας θάλασσας.
Ξεπηδά απογυμνωμένη από τα έγκατα της γης.
Πετά ελεύθερη στους αιθέρες.
Σε έναν κύκλο ατέρμονο.
Τα νήματα κινεί.
Την αποκαλούν γυναίκα.
Κι είναι γι’ αυτό περήφανη.
Πηγή: fractal. η γεωμετρία των ιδεών, Δεκατρία ποίηματα (ανάρτηση ηλεκτρονική: 05/07/2023, 1:08 πμ), διαδικτυακά, μεταβαίνοντας εδώ