Εκπαιδεύτηκε σε διάφορες τεχνικές και μεθόδους
στην Ελλάδα και στην αλλοδαπή
Πρώτα απ’ όλα να πιστεύει στον εαυτό (μετά στον Θεό!)
και να αυθυποβάλεται ότι δύναται να κάνει τα πάντα (τα χαρίσματα είναι μοναδικά!)
Ανέπτυξε τη σωματικότητα με ασκήσεις εδάφους – ατομικές –
με αγγίγματα σωμάτων – φευγαλέα και μη –
μαθαίνοντας τη διαφραγματική αναπνοή
ελέγχοντας το “ηχείο” των πνευμόνων,
απαγγέλλοντας ποιήματα μπροστά σε άλλους
Έμαθε να αισθάνεται το σώμα
εσωτερικά, εξωτερικά,
μα και νοητικά, συναισθηματικά, ψυχικά
Εξασκήθηκε στη βλεμματική επαφή
για να απελευθερωθεί από τα στεγανά της κοινωνίας, τις συμβάσεις
Διδάχθηκε ότι το θέατρο είναι παιχνίδι
και λαχταρούσε να παίζει
Διδάχθηκε ότι μετά την παράσταση μένεις μόνος
και ότι ο έρωτας σε περίοδο προβών απαγορεύεται
και όλα αυτά
τα αναγνώρισε ως αληθινά, τα αποδέχθηκε, τα εναγκάλισε, τα έπραττε
για να υπο-κρίνεται,
δηλαδή για να αντέχει την κριτική
την οποία επέλεξε για τον εαυτό του·
για να κρύβεται
να γίνεται ήρωας
να δρα ως αντι-ήρωας
μα, κυρίως, για να αντέξει τον “εσωτερικό κριτή”
ή αλλιώς το εσωτερικευμένο βλέμμα των γονέων ή των δασκάλων
ή αλλιώς τη φωνή της συνείδησης που μάλλον συνειδητά δεν ακολουθεί τώρα
για να υπο-κρίνεται (να κρίνεται κάτω από τι και από ποιον;)
Επέλεξε την υποκριτική
στη θέση της εσωτερικής παιδικής φωνής
κι έτσι πορεύεται
με τον εαυτό του στη ζωή, στη δουλειά·
λέει “σ’ αγαπώ!” σε άγνωστες
κοιτάζοντάς τες στα μάτια
βαθιά
ως υπο-κριτής (φοβάται τη γνώση της γνήσιας σύνδεσης!)
Και όλος αυτός ο κόπος σώματος, ψυχής, νοός
αυτοσχεδιασμών, κινήτρων, συμβάντων, ανατροπών, εμποδίων
λες να γίνεται
για
έναν
κρότο χεριών (δικαίων; αδίκων; φτωχών; πλουσίων; νέων; παιδιών; γερόντων; Δεν ξέρω!)
που διαρκεί όχι για λίγα λεπτά
αλλά για κάποια
δ ε υ τ ε ρ ο – λ ε π τ α ;
* η σύλληψη της ποιητικής σύνθεσης έγινε στις 13.07.2025 και ολοκληρώνεται αισθητικά σήμερα, 23.08.2025 από την κοινωνιολόγο Κωνσταντίνα Λάππα. | προσθήκη εννέα λέξεων στις 24.08.2025: ολοκληρώθηκε εννοιολογικά.