Στο θρόισμα των φύλλων σε αναζητώ.
Στις ρίζες των δέντρων σε προσμένω.
Στο κύμα της θάλασσας, στον αφρό,
εκεί αγάπης μήνυμα περιμένω.

Και όταν έρθει η αστροφεγγιά
και το πρόσωπο έχει αλισάχνη
η δική σου ζεστή ματιά,
θα διώξει μακρυά την πάχνη.

Και καθώς θα είμαστε μαζί
και λόγια αγάπης θα ακούω
θα μου λες τρυφερά στο αυτί:
“Την πόρτα της καρδιάς κρούω”.

Εγώ θα σου λέω “Σ’ αγαπώ”
και ότι θα σε περιμένω,
ένα λουλούδι θα κρατώ
για εσένα θα ανασαίνω.

Και καθώς ο χρονός θα περνά
κι η αγάπη θα πλαταίνει,
θα πολλαπλασιάζεται η χαρά
και η λύπη θα μικραίνει.

Κι όταν πάμε κάποτε μακρυά
κάπου στ’ ουρανού τα μέρη,
η αγάπη μας που είναι βαθιά
θα φυσήξει σαν το αγέρι.

[4 Ιουλίου 2015]