«Tήν κάθοδο του νού
τό εύρος της καρδιάς
τήν υπερουράνια ειρήνη
τά θερμά δάκρυα
ευχαριστίας και δοξολογίας
γιά την μόνωση κι ανεύρεση
τού άγνωστου εαυτού σου.
Μόνος με μόνο τον Θεό
τά γλυκά μεσάνυχτα
δίχως λόγια
δίχως φιλίες
δίχως στηρίγματα
αιωρούμενος
δορυφορούμενος από δάκρυα».

μοναχός Μωυσής αγιορείτης, Αθωνικά ποιήματα, Αρμός 1995