Μιλούσε για νεότητα νου, σκευών, ψυχ-ών
Γαλακτοτροφούσε ελευθερία κι Αγάπη
Είχε βλέμμα στραμμένο στο συνάνθρωπο, στον διπλανό
Γνώριζε αρίστως τι σημαίνει διοίκηση
Παρατηρούσε τις ανθρώπινες δυσκολίες
Έβλεπε ανθρώπους να διοικούνται από τις αδυναμίες “άλλων”, λαλώντας μία φιλήδονη σάρκινη ησυχία
Εκείνοι οι “άλλοι” νόμιζαν ότι διοικούν. το ίδιο και ο ανώτερός τους και ο ανώτερος του ανωτέρου στην ιεραρχία
Κινήθηκε σε περιβάλλοντα υποκρισίας, μέθης, δουλικότητας
Αντίκρυσε το Φως
Συνάντησε ανθρώπους σχεδόν Αγίους και Αγίες
Ωστόσο, κάποιοι προσπάθησαν να τον εντάξουν στο σκεπτικό τους: τη φτώχεια νοήματος, ενδύματος, αγώνος, αρετών
Τι ελλείμματα ; Κραυγάζει η γη, το χώμα που πατούν
Οποία μηδαμινότητα.
Τι υποκρισία!
Να έχουν την ιδέα ότι ο άγνωστος υπάγεται στον κύκλο ιδεολογίας τους, της στενότητας με την οποία αισθάνονται εξ-οικειωμένοι.
Ποιας ιδεολογίας;
Ίσως ιδεολογίας, φιλοσοφικού συστήματος; Πολιτικού μορφώματος; Ιστορικο-κοινωνικής κατασκευής;
Κάτι άλλο που ονομάζεται με καινούς όρους;
Το μόνο που τους ενδιαφέρει – μάλλον – είναι οι φωτογραφίες ως στιγμιότυπο, ως φλας, ως νέκρωση του χωροχρόνου.
Δεν τους απασχολούσε, εάν η φωτογραφία περιέχει ρυπαρότητα από τα ψευδεπίγραφα χαμόγελα, τα κούφια λόγια, την ένδεια αρετών, το έλλειμμα σεμνότητας, τη δυσκολία να εκφράσουν ανοικτά την Αλήθεια
Ήταν ομοτράπεζοι στο πώς θα αντλήσουν δύναμη σε εισαγωγικά ή εξουσία ή απλά συνύπαρξη για μία ασφάλεια προσώπων θεσμικής εξουσίας,
(θα μπορούσε να ονομαστεί και “ωμοφαγία” από κάποιες σχολές ψυχολογίας ή ανθρωπολογίας;)
Διατύπωναν ότι “εσύ είσαι εγώ” και “εγώ είσαι εσύ“, με ευκολία, με τρόμο, με μειδιάματα, παρακαλώντας να μείνουν ανέγγιχτοι από την καθημερινότητα, αμόλυντοι· από τι, όμως;
Έμαθαν, οικειοποιήθηκαν να αντιμετωπίζουν τον εαυτό ως ρυπαρό; Ίσως
Αμύνονται απέναντι στην ευαισθησία να μη μεταφέρουν ασχήμια στο συνάνθρωπο;
Η ταπείνωση μεταφέρει ταπείνωση·
Η πραγματικότητα που ερμήνευαν και ερμηνεύουν είχε οπτική: ήταν δάσκαλοι, διδάσκουσες – αφιλοκερδώς – του
ν
ε
ο
φ
ι
λ
ε
λ
ε
υ
θ
ε
ρ
ι
σ
μ
ο
ύ!
Ιδεολογία;
Πολιτικό μόρφωμα;
Συνείδηση;
Νόημα;
Λέρωμα;
…
α-τ-ο-μ-ι-κή ευθύνη
ζήτημα λέξεων ; ορο-λογίας; πηγών ;
σημείο ιστορικής συνειδητότητας ;
αισθησιοκεντρική μάθηση ;
;
σύλληψη της ποιητικής σύνθεσης στις 21.01.2026