Το πρόσωπο της νύχτας
Αταξίδευτη σιωπή
Κίτρινα λουλούδια στο χώμα
Ένα κοτσύφι κελαηδά
Ψηλά στο δώμα
Το σώμα αρραβωνιάστηκε τον άνεμο
Ψιθυρίζει καημούς και λέξεις
Η ησυχία της νύχτας με διδάσκει
Τα πράγματα που κάποτε ήταν λίγο σκοτεινά
Φωτίζονται υπό το φως της σελήνης
Ενσκήπτω στις τοιχογραφίες του παρελθόντος
Χαράζω νέες διαδρομές και όνειρα.

[16 Απριλίου 2016]