Ανέκδοτα Ποιήματα

Μέσα στης νύχτας τη μοναξιά

Mέσα στης νύχτας την μοναξιά
η σιωπή της αγάπης με κυβερνά
Όλο μου το σώμα εσένα ποθεί
προσδοκώντας μια λέξη αγνή

Ζεστά χρώματα φέρει ο ουρανός
κι αρώματα ο αέρας ο βραδινός
σκορπίζει εντός μου αφειδώς
κι ερωτεύομαι εσένα πνοή φωτός

Άφησέ με να ξεναγηθώ στο φως σου
εκείνο το κεκρυμμένο εντός σου
που προφυλάσσεις από τον κόσμο
ψιθυρίζοντάς μου ένα φιλί δυόσμο.

[28 Οκτωβρίου 2016]

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *