Η Ανάσταση. Και γέμισε χαρά,
λουλούδισε η ψυχή μου σαν το κρίνο.
Κι ανοίγω της λαχτάρας τα φτερά,
ψηλά μες της αυγής τα φωτερά
γαλάζιο ένα αστροφώς κι εγώ να γίνω.

Ανάσταση. Τα σήμαντρα χτυπούν.
Κι όλα τα δέντρα ανθίζουν πέρα ως πέρα.
Στον κόσμο αυτό ας μάθουν ν’ αγαπούν
όσοι το μίσος έσπειραν κι ας πουν
“Χριστός ανέστη ετούτη την ημέρα”.

Στέλιος Σπεράντζας, 1888-1962, οδοντίατρος, πανεπιστημιακός καθηγητής και λογοτέχνης.