Konstantina's Blog

Το σκηνικό ήταν οικείο. Κάθε φορά που περπατούσα από το σπίτι στη γειτονιά περιφερειακά, εκεί, στο μεταλλικό παγκάκι της στάσης…

Σταμάτησε τη νύχτα, άνθρωπε! Κράτησε στα χέρια το σεληνόφως. Ησύχασε τον άνεμο. Απόψε κάποιος θα αγαπηθεί. [9 Σεπτεμβρίου 2016]

Άλλον προορισμό δεν έχω παρά μόνο να αγαπήσω και να αγαπηθώ Κάτω από τη φτερούγα ενός μικρού λευκού περιστεριού να…

Μου αρέσουν πολύ τα κίτρινα φύλλα πάνω στο πράσινο χορτάρι και στο ξύλινο τραπέζι του χωριού Μπροστά στο παράθυρό μου…

Πέρασαν τόσοι άνθρωποι από τη ζωή μου: κάποιοι φτωχοί, κάποιοι πλούσιοι κάποιοι μορφωμένοι, άλλοι αγράμματοι μερικοί ονειροπόλοι, άλλοι πραγματιστές αρκετοί…