Ανέκδοτα Ποιήματα

Αμύγδαλα με μέλι

Εκείνο το καλοκαίρι θυμάμαι με κρατούσες αγκαλιά θερμά με τάϊζες αμύγδαλα με μέλι και γευόμουν την αγάπη σου Ησουν χαμογελαστός τότε Υπήρχες σαν ασύνορος ουρανός που με αγκάλιαζε τρυφερά και με γέμιζε χαμόγελα Σήμερα είσαι μακριά, σε συγχωρώ Χωρίς εσένα συνεχίζω να προχωρώ Δεν διέκρινες το λάθος από το σωστό αλλά εγώ θα σε αγαπώ… Read More Αμύγδαλα με μέλι

Ανέκδοτα Ποιήματα

Κάτω από τη γέφυρα

Κάτω από τη γέφυρα κερνάς τον κόσμο ήλιο Κρατάς ένα βιβλίο και μοιράζεις φως Δεν κάνεις διακρίσεις Προσφέρεις ηλιαχτίδες σε όλους τους περαστικούς και εκείνοι διαπερνώντας του κόσμου τα σκοτάδια παίρνουν φως από το σώμα σου και ανάβουν το κερί της ευτυχίας. [28 Αυγούστου 2016]

Ανέκδοτα Ποιήματα

Νυφικό κρεβάτι

ΠΡΟΛΟΓΟΣ Σε λίγο θα είμαι μόνη στο νυφικό κρεβάτι με τον αγαπημένο μου ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Με πλησιάζει Τα πρώτα βλέμματα Τα πρώτα αγγίγματα Σιωπή ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ Τώρα οι άκρες των δακτύλων μου ψηλαφούν με λευκό χρώμα το σώμα του και εκείνο ντύνεται φως ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ Χάδια και φιλιά τυλίγουν τα σώματα σαν τις πρώτες ηλιαχτίδες… Read More Νυφικό κρεβάτι

Ανέκδοτα Ποιήματα

Ένα πρωί που άνθιζαν οι καμέλιες

Ένα πρωί που άνθιζαν οι καμέλιες με φίλησες και ο ουρανός γέμισε άφθαρτο φως που τύλιξε το σώμα μου Το φιλί σου ταξίδι στο άπειρο και ένα χαμόγελο διάπυρο κατοίκησε με ευγένεια στα ρόδινα χείλη μου Η ανάσα σου καθρέπτης των λουλουδιών έχει το άρωμα της βροχής που συναντά το χώμα πριν από το δείλι… Read More Ένα πρωί που άνθιζαν οι καμέλιες