Για να περιγράψω του κόσμου την σημασία ανέπτυξα κοινωνιολογική φαντασία ψαύοντας το νόημα κάθε δράσης κι όλων των τύπων τις διαντιδράσεις. Τοποθέτησα τον εαυτό μου μακριά και πήρα καινούργια γυαλιά με φακούς ιδέες και αντιλήψεις για όλες τις δυνατές συλλήψεις. Παραμέρισα εγωισμό και φιλαυτία για της Κοινωνιολογίας τη φιλοπονία φόρεσα σχήματα αντίληψης και πράξης προσφέροντας… Read More Κοινωνιολογική φαντασία

Έκσταση Και ήκουσα μεγάλης φωνής Αποκ. ΙΣΤ, Ι Καθόμουν στ’ ακρογυάλι μια νύχτα μοναχός, στον ουρανό ούτε σύγνεφο, κι έρημος ο γυαλός… Τα μάτια μου βυθίζονταν μακρυά απ’ τον κόσμο αυτό, και τα βουνά ολοτρίγυρα κι η φύση και τα δάση φαίνονταν πώς ρωτούσανε, σ’ απόκοσμο γιορτάσι, τα κύματα της θάλασσας, τ΄άστρα στον ουρανό. Και… Read More Έκσταση

Άφησε το Φως να οδηγήσει το δρόμο σου Χάραξε τα βήματά σου στη γη και βάλε στον εαυτό νέα αρχή Διώξε μακριά τον τρόμο σου Οδηγήσου σε νέα μονοπάτια ακολουθώντας του ανέμου την πνοή Και όταν όλα τα χρωματίσεις θαλασσί ζωγράφισε στα κύματα ψηλά κατάρτια Απομακρύνσου από τη στεριά ψάξε για θαλπωρή και αγάπη σε… Read More Άφησε το Φως να οδηγήσει το δρόμο σου (σονέτο)

Ακολούθησε το Φως αυτό το εσωτερικό που κινείται σαν αερικό μέσα στο πέλαγος κινήσου ελεύθερα μέσα στη ζωή ακολούθησε την αυγή κι όσα έρθουν δεύτερα ζήσε τα απαλά όπως το παιδί που παίζει με το τόπι Στολίσου απλά όπως η γη Bρες νέο κατατόπι. [28 Σεπτεμβρίου 2015]

Χρειάζεται μια αγκαλιά για να γείρει στοργή και αγάπη να πολυμερίσει τρυφερότητα κι αγνότητα να σκορπίσει για αυτό την προσοχή επισύρει στον έρωτα ώστε να ανασύρει βιώματα, όνειρα να εξαγνίσει και για ό,τι όμορφο να μεριμνήσει όπως του λουλουδιού η γύρη. Για αυτό τραγουδά για μια αγάπη δυνατή ωσάν λιμάνι απάνεμο. Στη γη σκορπά ό,τι… Read More Μια αγκαλιά να γείρει (σονέτο)