Αισθάνομαι ότι πενθώ για την πατρίδα μου. Πάει καιρός τώρα. Πονέσαμε, είναι αλήθεια. Όλη την εβδομάδα ζήσαμε ένα παιχνίδι ερμηνειών. Να μάθετε κάτι όμως: Εμείς θα φάμε σκουπίδια, αλλά θα μείνουμε όρθιοι. [5 Ιουλίου 2015]

Οι μεγαλύτερες καταστροφές πάντοτε έγιναν απ’ αυτούς που νόμιζαν πως κάνουν το καλό που μιλούσαν δίχως να τους έχει μιλήσει πριν ο Χριστός να μην τους έχει πει ούτε μια λέξη αυτοί τιμώρησαν τον Χριστό που δεν τους μίλησε κι έκαμαν τους ανθρώπους τόσο φτωχούς με τα συχνά νομοθετήματα και τις απαγορεύσεις κουράστηκαν και κούρασαν… Read More Η αγιότητα

Ι Το φως διαμοιράστηκε σε αχτίδες η αγάπη λαξεύτηκε σε άσπρα βράχια δεν κοιτάζω πια σε πινακίδες και ας έχει ο δρόμος αγκάθια. ΙΙ Την αγάπη έχω οδηγό δεν υπάρχει πια πάλη κινούμαι προς το καλό δίχως κακό στην αγκάλη. ΙΙΙ Η ψήφος είναι μυστική το χέρι μου αγνό η καρδιά μου ανοιχτή περιμένει το… Read More Πέντε τετράστιχα

Η Ποίηση είναι μια πόρτα ανοιχτή. Πολλοί κοιτάζουν μέσα χωρίς να βλέπουν τίποτα και προσπερνούνε. Όμως μερικοί κάτι βλέπουν, το μάτι τους αρπάζει κάτι και μαγεμένοι πηγαίνουνε να μπουν. Η πόρτα τότε κλείνει. Χτυπάνε μα κανείς δεν τους ανοίγει. Ψάχνουνε για το κλειδί. Κανείς δεν ξέρει ποιος το έχει. Ακόμη και τη ζωή τους κάποτε… Read More Τα αντικλείδια

Ένα πρωινό έβρεχε αλήθεια στο μπαλκόνι μου.