Όποιον δρόμο κι εάν διαλέξω σε όποιο μονοπάτι βρεθώ δεν ξέρω τι να ακολουθήσω δεν ξέρω πού να οδηγηθώ. Και οι Άλλοι τι να πούνε κάνουνε υπομονή σε όποιον δρόμο βρεθούμε ασκούνε τη σιωπή. Περιμένουνε να πλεύσω τη μέση οδό κι όποια απόφαση επιλέξω την κάνουνε οδηγό. Τελικά ό,τι κι αν πω θα γίνει ο… Read More Η αναποφάσιστη

Τι συμπεριφορά κι αυτή να’ ναι τα χέρια άδεια από πράξεις καλές, δώρα και χάδια; Να ‘ναι τα πόδια στιβαρά δίχως τόλμη και να περπατούν όπου οδηγούν οι δρόμοι; Να’ ναι το μυαλό γεμάτο αναμνήσεις και η καρδιά μου δίχως συγκινήσεις; Τι συμπεριφορά κι αυτή χέρια, πόδια και μυαλό να κινούνται γυμνά σε έρημο γυαλό;… Read More Προσδοκίες

I Τι δύναμη θέλει να οικοδομείς πάνω σε χαλάσματα Τι θάρρος τι τόλμη να αρχίζεις από το μηδέν. ΙΙ Δεν είμαι χαρτί περιτυλίγματος για να τυλίγεις τις ενοχές σου Είμαι ήλιος λαμπερός για τις δύσκολες στιγμές σου. ΙΙΙ Περιμένω καιρό για να σου κρατήσω το χέρι Περιμένω καιρό μέχρι να φυσήξει το αγέρι. ΙV Ημέρα… Read More Οκτώ δίστιχα

Πόσο βαθὺ κι ἀσήμαντο συνάμα, τῆς Ζωῆς καὶ τῆς Τέχνης σου τὸ δρᾶμα, σ᾿ ἕνα παιχνίδι μάταιο καὶ γελοῖο, τοῦ Νοῦ σου νὰ σκορπᾷς τὸ μεγαλεῖο! Μέρα-νύχτα νὰ παίζεις μὲ τὶς λέξεις, πῶς, πρέπει, μεταξύ των, νὰ τὶς πλέξεις καὶ πῶς, μαζί, νὰ σμίξεις κάποιους ἤχους, ὥστε νὰ κλείσεις τ᾿ Ὄνειρο σὲ στίχους! Πόσος κόπος… Read More Ποιητής

«Είμαι ασημένιος και σωστός. Χωρίς προκαταλήψεις. Ό,τι κι αν δω το καταπίνω αμέσως Έτσι όπως είναι, αθάμπωτο από αγάπη ή απέχθεια. Δεν είμαι σκληρός, μονάχα ειλικρινής- Το μάτι ενός μικρού θεού, τετρα-γωνιασμένο. Τον πιο πολύ καιρό στοχάζομαι στον τοίχο απέναντι. Είναι ρόδινος, με πιτσιλιές. Τον έχω δει τόσο πολύ Που λέω ότι είναι μέρος της… Read More Καθρέφτης