Konstantina's Blog

Δεν αρκείσαι στα όχι μου. Δεν τα ακούς. Σου είπα:’ Όχι’. Μα εσύ επιμένεις στο δικό σου ναι. Και το…

Ι Σε αγαπώ δυνατά όσο κανένας δεν αντέχει Σε αγαπώ δυνατά όσο ο άνεμος τρέχει. ΙΙ Ένδυμα προσδοκιών είναι το…

Τόσα χρόνια κλειδωμένος στο συρτάρι του γραφείου ανάμεσα σε συνδετήρες, φακέλους, κουμπιά κι ακόμη μυρίζει πορτοκάλι. Δώρο δικό σου στη…

Τα σύννεφα μου εξομολογήθηκαν ξάστερη νύχτα.

Όποιον δρόμο κι εάν διαλέξω σε όποιο μονοπάτι βρεθώ δεν ξέρω τι να ακολουθήσω δεν ξέρω πού να οδηγηθώ. Και…