«Ο λόγος είναι καλό μεγαλύτερο από δώρο» (Σ. Σειράχ 18, 17).

Όταν πονάς μη περπατάς σε δρόμους πατημένους διάλεγε κάποια ερημικά μονοπάτια. Κάτω από ξάστερο ουρανό σε κάμπους ανθισμένους προσευχήσου στου Πλάστη εμπρός τα μάτια. Κι όταν το γλυκοχάραμα ξυπνούν τα ρόδα, οι κρίνοι, θα ιδής πόσο σε γιάτρεψε η προσευχή εκείνη. Κωνσταντίνος Καλλίνικος, Συλλογή «Δάφναι και Μυρσίναι».

Πενθεί νομίζει ότι το σώμα του χάθηκε δακρύζει με τις αναμνήσεις κι όλες της ψυχής της οι κινήσεις αδαμάντινες. Πενθεί για τον άνθρωπο που έφυγε τις στιγμές που πέρασε, μα η ψυχή δε γέρασε κοιμάται. Πενθεί νομίζει ότι ο χρόνος σταμάτησε το σώμα της αδυνατεί η θέλησή της ατροφεί δειλά. Πενθεί νιώθει την ανάσα βαριά… Read More Πενθώντας

Στιγμές μοναξιάς δημιουργώ χαϊκού στο λευκό χαρτί.

Λευκό πρόσωπο καστανόξανθα μαλλιά ρόδινα χείλη.