Χριστός ανέστη! Νέοι, γέροι και κόρες. Όλοι, μικροί, μεγάλοι, ετοιμαστήτε. Μέσα στες εκκλησιές τες δαφνοφόρες. Με το φως της χαράς συμμαζωχτήτε. Ανοίξετε αγκαλιές ειρηνοφόρες. Ομπροστά στους Αγίους και φιληθήτε. Φιληθήτε γλυκά, χείλη με χείλη. Πέστε Χριστός Ανέστη, εχθροί και φίλοι. Διονύσιος Σολωμός, 1798-1857

Χριστὸς Ἀνέστη ἐκ νεκρῶν θανάτῳ θάνατον πατήσας καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωὴν χαρισάμενος. “Συγγνώμη γαρ εκ του τάφου ανέτειλε”.

Την κάλεσε στο γραφείο της. Την υποδέχτηκε. Της πρότεινε να μην σταθεί όρθια. Και μετά άρχισε τις ερωτήσεις. Ήθελε να μάθει τι έχει συμβεί. Πού αποδίδεται αυτή η στροφή; Γιατί η φοιτήτρια είχε αλλάξει συμπεριφορά; Ήταν βέβαιη ότι θα μάθει. Χρειάστηκε μόνο μία βίαιη λαλιά. Μόλις η φοιτήτρια ξεκίνησε να μιλά, η γυναίκα αρνήθηκε να… Read More Μιλώντας θεσμικά

Για την αγάπη σου εγώ ανέβηκα εις τον Σταυρό. Για την αγάπη τη δική μου τι έκανες εσύ παιδί μου;

Του μέλλοντος οι μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας σα μια σειρά κεράκια αναμένα — χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια. Η περασμένες μέρες πίσω μένουν, μια θλιβερή γραμμή κεριών σβυσμένων· τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη, κρύα κεριά, λυωμένα, και κυρτά. Δεν θέλω να τα βλέπω· με λυπεί η μορφή των, και με λυπεί το πρώτο φως… Read More Κεριά