Konstantina's Blog

Στον πατέρα μου Θυμάμαι τον ανήφορο που παίρναμε γι’ αλλού στα μονοπάτια τ’ ουρανού τις νύχτες τ’ αλωνάρι κι ήταν…

Την ώρα π’ άρχιζε το φως κάποιας καινούργιας μέρας, την είδα δίπλα μου στητή ν’ αναμετρά τα πλήθη που τα…

Διαρρήχτες του ήλιου δεν είδαν ποτέ τους πράσινο κλωνάρι δεν άγγιξαν φλογισμένο στόμα δεν ξέρουν τί χρώμα έχει ο ουρανός…

Αν με βλέπαν να στέκομαιόρθιος, ακίνητος, μεςστα λουλούδια μου, όπωςαυτή τη στιγμή,θα νόμιζαν πωςτα διδάσκω. Ενώείμαι εγώ που ακούωκι αυτά…