Μπροστά στο ηλιόφως της τριανταφυλλιάς η κακία διασπάται κι ο έρωτας μετριέται Μπροστά στο ηλιόφως μιας γερασμένης ελιάς εσείς αγνά χαμογελάτε κι η αιωνιότητα τραγουδιέται Μπροστά στο ηλιόφως της ήσυχης ακρογιαλιάς η φύση ανακλάται κι η σκέψη αναμετριέται Μπροστά στο ηλιόφως μιας ηθοποιού παλιάς εσείς χειροκροτάτε κι εκείνη αναγεννιέται Μπροστά στο ηλιόφως της ενάρετης αγκαλιάς… Read More Μπροστά στο ηλιόφως

Συνέβη, όντως, ένα τεχνικό λάθος και δεν εξυπηρετήθηκες, όπως προσδοκούσες, στην υπηρεσία που απευθύνθηκες “Ήταν αβλεψία της μιας υπαλλήλου ή παράλειψη της άλλης” λες έχοντας ήδη επιρρίψει ευθύνες με βεβαιότητα σε αυτές Σου έμαθαν να εμπιστεύεσαι την τεχνολογία περισσότερο και από τον άνθρωπο ή τον ίδιο σου τον εαυτό Τι παράξενη αυτή η σιγουριά σου… Read More Η ευθύνη

Εκεί που δαπανάς το χρόνο σου σε στοχασμούς για όσα δεν έζησες αναζητώντας διαδρομές και στιγμές από τις ζωές των Άλλων, εκεί που νομίζεις ότι όλη η ζωή πέρασε ξαγρυπνώντας με φόβους μες την πόλη ακόμα κι αν δεν το διέκρινες ή δεν το βλέπεις, μια πεταλούδα πετάει στον ουρανό -για εσένα- κάθε φθινόπωρο. [8… Read More Κάθε φθινόπωρο

Μοίραζε απλόχερα Αγάπη με το ήσυχο βλέμμα του με τα πράα χέρια του με όλο του το σώμα -μα πιο πολύ- ήταν η προσευχή του ηλιοστάλακτη παραμυθία για αυτούς που οι κοινωνίες αντιμετωπίζουν ως ξένους κι απόβλητους, για αυτούς που οι ζωές τους ήταν ήδη δαπανημένες. [6 Σεπτεμβρίου 2018]

΄Ηρθε ο πατέρας μου τη νύχτα και με φώναξε μαθαίνω πράγματα, μου λέει, και φοβούμαι, να πληρώνεις το νοίκι σου και τα κοινόχρηστα και τα άλλα, όπως συμφώνησες. Μα πατέρα, του λέω, εδώ δεν είναι το σπίτι μου, είναι η φυλακή, δεν το βλέπεις; κι αυτή δεν είναι η βρύση που στάζει, είναι η ζωή… Read More Ενύπνιον ´88