΄Ηρθε ο πατέρας μου τη νύχτα και με φώναξε μαθαίνω πράγματα, μου λέει, και φοβούμαι, να πληρώνεις το νοίκι σου και τα κοινόχρηστα και τα άλλα, όπως συμφώνησες. Μα πατέρα, του λέω, εδώ δεν είναι το σπίτι μου, είναι η φυλακή, δεν το βλέπεις; κι αυτή δεν είναι η βρύση που στάζει, είναι η ζωή… Read More Ενύπνιον ´88

Ο ήλιος γνέθει σιωπηλά Σεπτεμβριανό φως μια σκάλα σιωπής φθάνει στον ασύννεφο ουρανό ο άνεμος μεταφέρει φθινόπωρο στα δέντρα της πόλης τα μάτια λάμπουν από τα ακοίμητα “Σ’ αγαπώ! τα χέρια – πιστά – κουβαλάνε έρωτα τα σώματα θερμαίνονται από μύριους πόθους και καθώς η ομορφιά της τον κοιτάζει με απλότητα δυναμώνει εντός του ο… Read More Προσέγγιση

Το βλέμμα σου στο φεγγάρι φωτίζεσαι -άδολος κι αγνός- κι όσα ζω μέσα στην αγάπη σου εκπέμπουν ελεύθερο φως. [1 Σεπτεμβρίου 2018]

Νοσταλγική μελωδία ακούγεται από μακριά Νυχτολούλουδα χρωματίζουν την σιωπή μας Οι στοχασμοί μας σε άγνωστους δρόμους Σε βλέπω να χαμογελάς Δώσε μου το χέρι σου να πορευτούμε Απόψε, το ολόχρυσο φεγγάρι βάφει την αγάπη μας με φως που δεν σβήνει. [Τρίτη 14 Αυγούστου 2018]

Τα μοναχικά βράδια η αγάπη σου στέκεται σαν ελεύθερο φως στο προσκεφάλι μου κι εσύ μακριά μου -αγνός- Αλήθεια ενδύεσαι στων προσευχών το αρχιπέλαγος. [Τρίτη 14 Αυγούστου 2018]