Konstantina's Blog

Νοσταλγική μελωδία ακούγεται από μακριά Νυχτολούλουδα χρωματίζουν την σιωπή μας Οι στοχασμοί μας σε άγνωστους δρόμους Σε βλέπω να χαμογελάς…

Τα μοναχικά βράδια η αγάπη σου στέκεται σαν ελεύθερο φως στο προσκεφάλι μου κι εσύ μακριά μου -αγνός- Αλήθεια ενδύεσαι…

Παραδόθηκα στη σιωπή σου τούτο τ’ Αυγουστιάτικο βράδυ Κι όσα δεν είπες ευωδία γιασεμιού στον ουρανό. [Παρασκευή 10 Αυγούστου 2018]

Μοιάζεις στο φεγγάρι τα βράδια καθώς σε κοιτώ Έλα κοντά μου! Κρασί γλυκό να κεραστούμε να ψηλαφήσω τη σιωπή σου…

Με λόγια ερωτικά υπό το Αυγουστιάτικο φεγγάρι Το σώμα μου προσπορίζει αγάπη από το δικό σου Το αγνό σου βλέμμα…