Μακριὰ απὸ τὸν θόρυβο μὲς στὴ συνέχεια ἀόριστη μέσα στὴν ἀπουσία μὲ τ’ ἄφωνο τραγούδι τῶν ὡρῶν τὸ ἄρωμα τοῦ χρόνου ἀναπνέω. 2.4.1933 Γιώργος Σαραντάρης, 1908-1941, ποιητής, φιλόσοφος και δοκιμιογράφος της Γενιάς του ’30.

Να με θυμάσαι όταν υπό το σεληνόφως αγνός μες της αλήθειας το όνειρο κοιμάσαι Να με θυμάσαι όταν από την αγάπη σοφός αναγεννιέσαι κι αποσιωπάσαι Να με θυμάσαι όταν ο καιρός είναι βροχερός κι εσύ κρύβεσαι, μη φοβάσαι Να με θυμάσαι όταν στo σκοτάδι ενεός στέκεσαι, ένα φεγγάρι εσύ πλάσε Να με θυμάσαι όταν ο… Read More Να με θυμάσαι

Εκεί που όλα γίνονται φως Η αγάπη μοιράζεται θαλερά Πρόσωπα με εσωτερική χαρά Φωτίζονται όπως ο ουρανός Εκεί που όλα γίνονται φως Η αλήθεια κι η αρετή άδουν Τα λόγια με πράξεις συνάδουν Κι ακούγονται σαν εσπερινός Εκεί που όλα γίνονται φως Μακρινές διαδρομές χάραξα Και τον εαυτό μου άλλαξα Ο κόσμος κύκλος ερατεινός. [16… Read More Εκεί που όλα γίνονται φως

Πάνω στη θάλασσα μια ζωή ταξιδεύω διάθεση δεν χάλασα με αγάπη θαρρεύω Καταγάλανα νερά αγκαλιάζουν το σώμα λάμπει η ψυχή θαλερά στου ήλιου το χρώμα Πράσινα πετράδια ολόλευκα χαλίκια του γιαλού χάδια στα χρυσοφύκια Νιώθω ξανά ελευθερία ξεγνοιασιά και χαρά είμαι στην παραλία κι ο χρόνος περπατά Κουβαλώ επιθυμίες κρατώ φως στα χέρια θα χαράξω… Read More Υδάτινα λημέρια

Εκεί που το όνειρο ξεκινά εκεί όπου η ανάσα εκκινεί ελευθερία βιώνει η καρδιά με αγάπη θρέφεται το κορμί Εκεί που η χαρά αφυπνίζει συνειδήσεις και τα σώματα κάθε πράξη βίας δακρύζει κι η καλοσύνη φορά χρώματα Εκεί που ρέει νερό δροσερό από τα χέρια των δικαίων το βλέμμα όλων στον ουρανό καλάθι επιθυμιών ευκταίων… Read More Πνευματική Ανά(σ)ταση