Ατάραχη η ψυχή του Μπροστά στα κύματα Οφθαλμοί δικαιοσύνης Αγνά Αγγέλου βήματα Κι από το στόμα του Μια προσευχή βγαίνει Που ενώνεται με το Φως Ενόσω Αγάπη ανασαίνει Ατάραχη η ψυχή του Στα ερέβη των καιρών Γνωρίζει τους τρόπους Είναι νικητής μαχών Κι από το στόμα του Λόγια σαν άνθη λευκά Ανθρώπους περιβάλλουν Παρηγορούν στη… Read More Ο ειρηνοποιός

«Tήν κάθοδο του νού τό εύρος της καρδιάς τήν υπερουράνια ειρήνη τά θερμά δάκρυα ευχαριστίας και δοξολογίας γιά την μόνωση κι ανεύρεση τού άγνωστου εαυτού σου. Μόνος με μόνο τον Θεό τά γλυκά μεσάνυχτα δίχως λόγια δίχως φιλίες δίχως στηρίγματα αιωρούμενος δορυφορούμενος από δάκρυα». μοναχός Μωυσής αγιορείτης, Αθωνικά ποιήματα, Αρμός 1995

Οδήγησέ με σε ένα δρομάκι μυστικό εκεί που συναντάς ουρανό για να ταξιδέψω στο φως ήλιο να συλλέξω στο αρχιπέλαγος. [21 Αυγούστου 2016]

Πολλά χρόνια διάβαινα τα μονοπάτια της ζωής μοναχή συλλέγοντας εμπειρίες στης ζωής το ξύλινο καλάθι ώσπου συνάντησα εκείνον, μιαν αγάπη βαθιά ειρηνική Με πλησίασε όπως οι ηλιαχτίδες εγγίζουν τα άνθη Μου έδωσε το χέρι, ρωτώντας με: “Πορευόμαστε μαζί;” κι από τότε, δίπλα του, η βιοτή μου με φως επλάθη Από εκείνον έμαθα τα μυστικά που… Read More Όπως οι ηλιαχτίδες εγγίζουν τα άνθη

Μες τη μοναξιά μου σε αναζήτησα σιωπηλά όπως τα ηλιοτρόπια γέρνουν προς τον ήλιο Σε συνάντησα διαβαίνοντας σκοτάδια βαθιά κι εσύ ‘σαι φως στου ουρανού το περιστύλιο Τα αγνά σου χέρια κρατώ σήμερα πρώτη φορά σαν ένα ανεκτίμητο ανθοστόλιστο κειμήλιο Με την πνοή σου πορεύομαι μες τη σιγαλιά κυβερνώμενη από του έρωτα το βασίλειο Μες… Read More Σιωπηλά